Αυτές τις μέρες είδε το φως της δημοσιότητας μια εξέλιξη στο διεθνές ορεινό τρέξιμο, που καταδεικνύει την πορεία εμπορευματοποίησης που έχει πάρει εδώ και χρόνια το άθλημα. Στο Whistler του δυτικού Καναδά, εδώ και χρόνια υπάρχει μια διοργάνωση, η WAM, με επικεφαλής έναν άνθρωπο του αθλήματος, αθλητής ο ίδιος ο Gary Robbins, που δίνει ζωή στην τοπική κοινωνία της Πολιτείας της British Columbia αλλά και στην κοινότητα των αθλητών της ευρύτερης περιοχής, Καναδά και ΗΠΑ.
Με υπόγειες διαδικασίες (άρνηση αδειοδότησης από την αρμόδια “Υπηρεσία”), ο οργανισμός “Ironman-UTMB” πέταξε στην άκρη τον Robbins και δημιουργεί στην ίδια ακριβώς περιοχή δικό του αγώνα, με διευθυντή στέλεχος του Ironman! Τυχαίο? Καθόλου! Το χρήμα κυβερνά, δεν είναι ψέμα. Νόμιμο? Ναι! Ηθικό? Φυσικά και όχι! H Vail Resorts, η οποία είναι επίσης μια επιχείρηση που λειτουργεί με τους κανόνες του κέρδους, αδειοδοτεί αθλητικά γεγονότα που πραγματοποιούνται στις περιοχές που δραστηριοποιείται (σε ΗΠΑ και Καναδά δεν είναι πάντα το Κράτος αρμόδιο για τέτοια θέματα), άρα αυτή καθόριζε τις προδιαγραφές και αδειοδοτούσε τους αγώνες του Robbins μέχρι σήμερα αλλά όχι πλέον από εδώ και πέρα! Το χρήμα της Ironman ήταν απείρως περισσότερο από εκείνο που μπορούσε να καταβάλει ο ονειροπόλος Robbins.
Η Ellie Greenwood, μια αθλήτρια-σύμβολο στα αμερικάνικα ultra, υπογράφει το παρακάτω κείμενο-κόλαφο για τους κονκισταδόρες του αθλήματος, οι οποίοι με δόλιο τρόπο πετάνε στο χαντάκι την ιστορία, χάριν του κέρδους βεβαίως, τι άλλο? Πρόκειται για επιχείρηση (business) που λειτουργεί με όρους αγοράς και αποκομίζει κέρδος από τη δραστηριότητά της.
Επειδή όταν βλέπεις την αρκούδα στην αυλή του γείτονα, πρέπει να την περιμένεις και στη δική σου, ας κάνουμε κάποιες πρώτες σκέψεις εδώ, στην «πτωχή πλην τίμια» Ελλάδα μας. Προς τα πού θα κάνουμε όταν πηδήξει το φράχτη η αρκούδα?
Από το κείμενο της Greenwwod κρατώ τη φωτογραφία που επέλεξε η ίδια να το συνοδεύσει, όπου ο μοιραίος διευθυντής αγώνα, Robbins, την υποδέχεται στη γραμμή τερματισμού. Επειδή διετέλεσα κι εγώ “καπετάνιος”, θέλω να επισημάνω πως ο καλός ο καπετάνιος την ώρα της φουρτούνας (τερματισμών) μένει στο τιμόνι, δεν αφήνει τους ναύτες στο πόδι του! Είναι η υπέρτατη τιμή στο κάτω-κάτω για τους αθλητές που τερματίζουν, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο! Αφιερωμένη η φωτογραφία σε όσους πιστεύουν το αντίθετο…
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ELLIE GREENWOOD
Το άθλημά μας βρίσκεται σε σταυροδρόμι και ήρθε η ώρα να αποφασίσετε πώς θέλετε να είναι το άθλημά μας αλλά και η κοινότητά μας!
Μπορεί να έχετε δει την ανακοίνωση σήμερα ότι το UTMB (που ανήκει εν μέρει στο Ironman) θα φιλοξενήσει έναν αγώνα trail στο Whistler τον επόμενο Σεπτέμβριο. Ουάου, αυτό ακούγεται μάλλον σαν το “Whistler Alpine Meadows” (WAM), το οποίο μια μικρή τοπική εταιρεία, η “Coast Mountain Trail Running”, ίδρυσε και προσπάθησε να φιλοξενήσει για πολλά χρόνια … μέχρι το 2023 όταν η Whistler (ιδιοκτησία της Vail Resorts) έκανε τη διαδικασία αδειοδότησης τόσο αδύνατη, ώστε αναγκάστηκαν να ακυρώσουν οριστικά το WAM. Λοιπόν εντάξει, σπρώξτε με τα λεφτά σας και τους εταιρικούς τρόπους για να πετάξετε κυνικά στην άκρη τη δουλειά μιας ανεξάρτητης τοπικής εταιρείας. Ο διευθυντής αγώνων του «νέου» αγώνα εργάζεται για την “Ironman Canada”.
Το καταλαβαίνω, το UTMB στο Chamonix φαίνεται υπέροχο και πρέπει να πάρετε «πέτρες» (stones) από έναν από τους αγώνες για να συμμετάσχετε εκεί. Αλλά σκεφτείτε, εάν θέλετε πραγματικά να τρέξετε στο UTMB τόσο πολύ, ώστε να επιδοκιμάζετε στο τέλος αυτό το είδος συμπεριφοράς. Πηγαίνετε λοιπόν και τρέξτε τη διαδρομή του UTMB μόνοι σας ή σε ένα πολυήμερο ταξίδι με οδηγό. Καλό, πηγαίνετε να τρέξετε στο “Ultra Tour Monta Rosa” έναν αγώνα εκτός κύκλου UTMB, που είναι ακόμα πιο σκληρός με ακόμα γραφικότερη διαδρομή (με διευθύντρια αγώνα ανεξάρτητη, την Lizzy Hawker) στις Ελβετικές Άλπεις. Ή περιμένετε την ανακοίνωση ενός νέου αγώνα της περιοχής Metro Van του Σεπτεμβρίου που θα φιλοξενήσει ο Gary Robbins και το CMTR – η κοινότητα των μονοπατιών μας θα προσφέρει εθελοντικά εκεί, όχι στην εκδήλωση UTMB (καλή τύχη ας έχουν εκεί και ας βρουν εθελοντές).
ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣE ΑΓΩΝΕΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ ΜΑΣ.
Ας μην εκφοβιστούμε εμείς οι δρομείς από το UTMB, δεν καθοδηγούν αυτοί το καράβι μας. Τα χρήματα μιλάνε και δεν θα ξοδέψω ούτε μια δεκάρα ή καθόλου από τον χρόνο μου με το UTMB. Σας ενθαρρύνω να σκεφτείτε πού θα πάνε τα χρήματά σας και ο χρόνος σας.
Διάλεξα αυτή τη φωτογραφία από το WAM 25, για να συνοδέψει το κείμενό μου. Ήμουν διαλυμένη και δεν έπρεπε να αγωνιστώ. Όταν έφτασα στον τερματισμό ήμουν ένα ασυνάρτητο, σπασμωδικό, αναστατωμένο χάλι. Εκεί με περίμενε ένας διευθυντής αγώνα (RD) που νοιαζόταν. Ένας RD που ναι, διευθύνει μια επιχείρηση (οι RD θα πρέπει να μπορούν να ζουν) αλλά βάζει τους δρομείς του, τις κοινότητές του και τα μονοπάτια που λειτουργούν μπροστά και στο κέντρο. Αυτό θέλω να παραμείνει το άθλημά μας.
Διαβάστε το επεξηγηματικό άρθρο του Gary Robbins, που αφορά την υπόθεση, εδώ
