Himalaya 2026, online! > upd 12 May

UPDATE > 12.05.2026

ΑΣΗΜΙΝΑ-MAKALU : Τα έγραψα ήδη και ίσως έγινα και κουραστικός αλλά ας κάνουμε μια σούμα τώρα. Η Ασημίνα λοιπόν έφτασε με την καθοδήγηση του Pemba Dorchee Sherpa στην κορυφή του Makalu (8.485m) στις 7:45 το πρωί του Σαββάτου 9 Μαΐου από την κλασσική διαδρομή. Νωρίτερα, ο κακός καιρός τους έριξε μία μέρα πίσω, εγκλωβίζοντάς τους στο Camp-2 (6.650m). Την ημέρα της κορυφής οι συνθήκες βελτιώθηκαν, όχι όμως για πολύ, ωστόσο αυτό ήταν αρκετό για να φτάσουν μέχρι πάνω. H Ασημίνα έκανε χρήση συμπληρωματικού Ο2 πάνω από τα 8000 μέτρα, όπως μου δήλωσε! Ο καιρός έκλεισε όταν ακόμα έφευγαν από την κορυφή και μέχρι το απόγευμα οι συνθήκες είχαν επιδεινωθεί δραματικά, με το κλείσιμο του καιρικού «παράθυρου». Αργά το βράδυ και κάτω από συνθήκες θύελλας έφτασαν στο Camp-2 και πάλι, όπου και πέρασαν τη νύχτα. Όμως η κίνηση της Ασημίνας εκεί, να μείνει με λιγότερο βαριά γάντια για καλύτερη πρόσφυση στα σχοινιά του ραπέλ, της στοίχισε ένα δυνατό κρυπάγημα σε όλα τα δάχτυλα. (το επόμενο πρωί, μια άλλη ομάδα κατηφόριζε κι αυτή στην ίδια γραμμή, χτυπήθηκε από χιονοστιβάδα που στοίχισε τη ζωή σε μια ορειβάτισσα)! Την επόμενη μέρα, Κυριακή 10, και με την κακοκαιρία να συνεχίζεται στο βουνό, η ομάδα ξεκίνησε αργά το μεσημέρι τον δύσκολο δρόμο για το Base Camp, με τα χέρια της Ασημίνας να είναι αγκυλωμένα από τα κρυοπαγήματα. Μέσα σε συνθήκες χιονοθύελλας, έφτασαν νωρίς το βράδυ στο Base Camp, όπου δέχτηκε μια πρώτη φροντίδα στα κρυοπαγήματά της. Νωρίς το πρωί της επόμενης μέρας, Δευτέρας, ελικόπτερο την μετέφερε στο μικρό νοσοκομείο του Lukla, όπου δέχτηκε τις πρώτες πιο σοβαρές φροντίδες στα χέρια της και στη συνέχεια μεταφέρθηκε με νέα πτήση σε νοσοκομείο στο Κάτμαντου, για νοσηλεία μερικών ημερών, μέχρι να επουλωθούν οι πληγές και να υποχωρήσουν τα κρυοπαγήματα. Όπως μας ανέφερε σε επικοινωνία νωρίτερα, τα δάχτυλά της έχουν αίσθηση και είναι αισόδοξη πως σύντομα θα είναι έτοιμη και πάλι, για να συνεχίσει το πρόγραμμά της στο Έβερεστ. Της ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση και ελπίζουμε να γίνουν πράξη τα σχέδιά της για αυτήν την άνοιξη, με την ανάβαση στο Έβερεστ (8849μ) και στο Λότσε (8516μ).

MAKALU : Ένα ακόμα τραγικό γεγονός σημάδεψε τη φετινή σεζόν αναβάσεων στο Makalu. Μετά τον θάνατο του Τσέχου ορειβάτη David Roubinek από πνευμονικό οίδημα πριν από λίγες μέρες, μια χιονοστιβάδα το πρωί της 10ης Μαΐου μεταξύ Camp-3 & Camp-2 σκότωσε μία γυναίκα και τραυμάτισε δύο ακόμα μέλη της ομάδας της. Πρόκειται για την 53χρονη αμερικανίδα Shelley Johannesen, μητέρα τριών παιδιών. Η Johannesen είχε ανέβει με τον σύντροφό της David Ashley την προηγούμενη μέρα στο Makalu, μόλις 2-3 ώρες μετά την Ασημίνα! Το βράδυ διανυκτέρευσαν κάπου στο Camp-3 μάλλον, στα 7500μ του Makalu La και το επόμενο πρωί ξεκίνησαν τον απότομο κατήφορο προς το Camp-2. Στα 7200 και γύρω στις 10-11, χιονοστιβάδα χτύπησε την ομάδα, αφήνοντας νεκρή την άτυχη Johannesen και τραυματία τον οδηγό της Tawa Sherpa. Η χιονοστιβάδα έγινε ορατή από ορειβάτες στο Camp-2, οι οποίοι και ξεκίνησαν άμεσα τις ενέργειες διάσωσης. Μια ομάδα από έξι Σέρπα, κατέβασε τελικά τη σορό της άτυχης ορειβάτισσας στο Camp-2, από όπου το απόγευμα της ίδιας μέρας, ένα ελικόπτερο την παρέλαβε και την μετέφερε στο Κάτμαντου, για τις προβλεπόμενες ενέργειες και τον επαναπατρισμό της. Οι δύο τραυματίες, ο Tawa Sherpa αλλά και ο Ashley, νοσηλεύονται και η κατάστασή τους είναι σταθερή. Ashley & Johannesen είχαν μια εταιρεία αποστολών στις ΗΠΑ, την Dash Adventures και η Johannesen είχε επιχειρήσει το 2025 το Everest αλλά χωρίς επιτυχία.

MAKALU : Στις 8 Μαΐου, μια καλά οργανωμένη 5μελής ομάδα της Seven Summit Treks (SST), που ήταν οι υποστηρικτές της Τσέχικης αποστολής με τον νεκρό David Roubinek, πήγε μέχρι το σημείο όπου είχε αφεθεί η σορός του άτυχου ορειβάτη και την μετέφερε από τα 7300 στα 6100, στο διήμερο που ακολούθησε. Η σορός αφέθηκε στο High Camp, από όπου θα παραληφθεί με ελικόπτερο μόλις βελτιωθούν οι καιρικές συνθήκες. (ενδεχομένως αυτό να έχει ήδη γίνει ήδη). Αξίζει να πω εδώ, πως η ομάδα της Ασημίνας, ανεβαίνοντας στις 8/5 προς το Camp-3 συναντήθηκε με τους ανθρώπους που μετέφεραν τη σορό.
Κατά τα λοιπά, δεν είναι βέβαια ακόμα γνωστός επίσημα ο αριθμός, αλλά οι αναβάσεις στο δύσκολο Makalu, δείχνουν να ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Οι άδειες που εκδόθηκαν ήταν 72, με αρκετές βέβαια να ακυρώνονται στην πράξη, αφού ο κακός καιρός ανάγκασε αρκετούς να υποχωρήσουν και να εγκαταλείψουν την προσπάθεια.

EVEREST : Ανυπομονησία επικρατεί στο «χωριό» του Base Camp, καθώς είναι πολλοί πια όσοι έχουν ολοκληρώσει το rotation που θα τους επιτρέψει να επιχειρήσουν την κορυφή, την ώρα που ακόμα οι rope fixers προσπαθούν να τελειλωσουν με το φιξάρισμα του σχοινιού από το South Col (7950m) μέχρι την κορυφή. Ο Mingma G της “Imagine Nepal” δήλωσε χθες ότι είναι έτοιμος να πάρει πάνω του αυτό το υπόλοιπο της δουλειάς και να βγει στην κορυφή αύριο 13 Μαΐου! Ήδη πάντως, περίπου 200 Σέρπα βρίσκονται στο South Col, στα 7950 μέτρα, για να στήσουν την κατασκήνωση και έχοντας μεταφέρει υλικά που θα χρειαστούν στις αναβάσεις τις προσεχείς εβδομάδες (Ο2, τροφή, εξοπλισμός). Όπως φαίνεται η ημερομηνία αυτή (13/5) έχει καταχωρηθεί από αρκετούς ως summit day, η πρώτη για φέτος. Προφανώς τα δελτία πρόγνωσης δίνουν καλό καιρό και όσοι νιώθουν έτοιμοι, δεν σκοπεύουν να χάσουν την ευκαιρία. Εξάλλου, οι 492 άδειες που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα και αποτελούν ρεκόρ όλων των εποχών για το Νεπάλ, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας για την πυκνότητα κυκλοφορίας στο ψηλότερο τμήμα του βουνού τις ερχόμενες τρεις εβδομάδες, μέχρι δηλαδή το κλείσιμο της σεζόν (31/5). Αν χρειαστεί, θα υπάρξει μικρή παράταση, όμως κανένας δεν θέλει να ρισκάρει και να μπει μέσα στον Ιούνιο, όταν οι πιθανότητες κακοκαιρίας λόγω μουσώνων αυξάνονται με εκθετικούς ρυθμούς.
Στα υπόλοιπα του Everest, ένας ακόμα θάνατος σημάδεψε αυτές τις μέρες, με την απώλεια ενός 35χρονου Νεπαλέζου ορειβάτη Bijay Ghimire Bishwakarma. Ο Ghimire ήταν μια εμβληματική μορφή για την κάστα του, την Dali, γιατί ήταν ο πρώτος Dali που πάτησε στο Everest και μάλιστα όχι μία αλλά τέσσερις! Ο Ghimire τα ξημερώματα της 10ης Μαΐου ήταν καθοδόν από το Camp-1 προς το Camp-2 και ένιωσε αδιαθεσία, κατά τις 4 η ώρα. Έκανε μεταβολή και ξεκίνησε την επιστροφή προς το BC, όμως κάπου μέσα στο Icefall έπεσε νεκρός. Υπάρχουν υπόνοιες ότι μπορεί να πρόκειται για καρδιακή ανακοπή, αυτό όμως θα αποδειχτεί κατά τη διαδικασία της νεκροψίας. Η σορός του youtuber Ghimire βρίσκεται ήδη στις ιατροδικαστικές υπηρεσίες στο Kathmandu, ένα ελικόπτερο τον παρέλαβε άμεσα από το σημείο και τον μετέφερε. Ο άτυχος Ghimire είχε πρωτοστατήσει στο σπάσιμο του μονοπωλίου των Σέρπα στην ορειβασία και είχε προσπαθήσει για χρόνια να αναδείξει την κάστα των Dali στην οποία ανήκε και η οποία θεωρείται μία από τις κάστες που δεν έχει ιδιαίτερα προνόμια στην κοινωνία του Νεπάλ.

UPDATE > 08.05.2026

ΑΣΗΜΙΝΑ : Στο Camp-3 σήμερα η Ασημίνα και ο Πέμπα, όπου έφτασαν μετά από πορεία μισής μέρας από το Camp-2. Από το πρωί της 8^ης Μαΐου, θα περιμένουμε στην πλατφόρμα του ίχνους της, να κουνηθεί ξανά η «βελόνα». Εύχομαι να μην έχει πέσει πολύ χιόνι ψηλότερα, ώστε να θάψει τα φιξαρισμένα σχοινιά αλλά και να δυσκολέψει την πορεία τους μέσα σε φρέσκο χιόνι. Οι θερμοκρασίες για την ώρα είναι πολύ χαμηλές και άνοδος 6-7 βαθμών αναμένεται από την νέα εβδομάδα, σύμφωνα με το Mountain-Forecast, το πιο αξιόλογο που έχω στη διάθεσή μου για ενημέρωση. Την Παρασκευή 8 και το Σάββατο 9, που θα είναι και η ημέρα κορυφής για αυτούς, προβλέπεται μια σχετική χιονόπτωση και αρκετά δυνατοί άνεμοι. Εύχομαι να διαψευσθεί τη πρόγνωση επί τα βελτίω, δίνοντάς τους την ευκαιρία να φτάσουν με ασφάλεια στην κορυφή και κυρίως, να επιστρέψουν με ασφάλεια!

ΚΑΙΡΟΣ : Αντικρουόμενες προγνώσεις αυτές τις μέρες, όπως μας πληροφόρησε από το Everest BC και μέσω του Everest Live σήμερα, ο Αμερικανός οδηγός βουνού Arnold Coaster, με 25ετή παρουσία στο Everest. Σύμφωνα με τον Coaster, δεν υπάρχει κοινή γραμμή στις προγνώσεις, με αρκετούς να πέφτουν έξω, όπως για παράδειγμα σήμερα με σφοδρούς ανέμους και μειωμένη ορατότητα. Όπως είπε, βλέπει χαμηλές βαρομετρικές πιέσεις να σχηματίζουν σταδιακά έναν κυκλώνα στον Κόλπο της Βεγγάλης, περίπου στα μέσα Μαΐου. Σύμφωνα με τα πρότυπα του καιρού στην περιοχή, οι κυκλώνες κινούνται βόρεια πάντα προς τις ακτές και στη συνέχεια απλώνονται μέχρι τα Ιμαλάια, φέρνοντας με τα σύννεφά τους μεγάλες ποσότητες βροχής και χιονιού. Αυτό είναι το μοτίβο του καλοκαιριού, από αρχές-μέσα Ιουνίου και μέχρι αρχές Οκτωβρίου. Σε αυτό το διάστημα ο Ευρασιατικός αντικυκλώνας, υπεύθυνος για τους σφοδρούς ανέμους στα Ιμαλάια τον χειμώνα, υποχωρεί, επιτρέποντας σε χαμηλές πιέσεις να απλωθούν βόρεια, μεταφέροντας αλλεπάλληλους κυκλώνες που πνίγουν όλη τη ζώνη μέχρι τα Ιμαλάια, το φυσικό τείχος που μπλοκάρει από περαιτέρω βόρεια κίνηση αυτές τις μάζες. Πάντως, ο Coaster δεν είναι αισιόδοξος για τα λεγόμενα «παράθυρα» του καιρού, που φέρνουν υποχώρηση του jet stream στο μεταίχμιο της αλλαγής προς την περίοδο των μουσώνων.

EVEREST 8849 : Όλοι σχεδόν έχουν επιστρέψει στο Base Camp (EBC) και ξεκίνησαν τη διαδικασία της δεύτερης ανακύκλωσης (rotation). Η διαδρομή έχει ανοίξει αρκετά, με τα Camp-2 & Camp-3 να έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί στην εγκατάστασή τους. Το φιξάρισμα των σχοινιών προχωρά με γρήγορους ρυθμούς και σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύονται, μέχρι τις 8-9 του μήνα θα έχει φτάσει μέχρι το South Col, στα 8000 μέτρα, όπου και το Camp-4. Μετά θα απομένει μόνο το κομμάτι προς την κορυφή για τους rope fixers. Πάντως, τα πρώτα μποτιλιαρίσματα ξεκίνησαν στο Everest, με ουρές μελών των αποστολών και των οδηγών τους, όπως και άλλου προσωπικού που πρέπει να κινηθεί ψηλότερα στο βουνό. Να σημειώσουμε ότι στο διάσημο πλέον κρεβάς (ρήγμα), βγαίνοντας από το Icefall στο Western Cwm, όπου όλοι ανεβάζουν βίντεο από την γέφυρα που απαρτίζεται από 6 σκάλες (!) οι Icefall Doctors τοποθέτησαν μία ακόμα πανομοιότυπη, κάνοντας έτσι πέρασμα διπλής κατεύθυνσης, καθώς είχαν επισημανθεί από διάφορους μεγάλες καθυστερήσεις από το αναγκαστικό μποτιλιάρισμα που προέκυπτε εκεί ακόμα και από τη μία μόνο κατεύθυνση. Δόθηκε έτσι μια μεγάλη ανάσα και σοβαρό κέρδος χρόνου στην μετακίνηση ανθρώπων από και προς την καρδιά του βουνού.

ΣΥΜΒΑΝΤΑ : Το πρώτο άμεσα συνδεόμενο με το βουνό ατύχημα για φέτος, ήταν ο θάνατος ενός 38χρονου Τσέχου ορειβάτη στο Makalu από πνευμονικό οίδημα, την Τρίτη 5/5. Ο άτυχος ορειβάτης χτυπήθηκε στο Camp-3 στα 7500μ από HAPE. Οι σύντροφοί του φρόντισαν να του χορηγήσουν άμεσα επιπλέον οξυγόνο και να τον κατεβάσουν χαμηλότερα, όμως μετά από λίγο εξέπνευσε. Την ίδια μέρα είχαμε το συμβάν με την κατάρρευση μέρους του παγετώνα (σεράκ) στο Khumbu Icefall, που ευτυχώς δεν είχε μοιραία αποτελέσματα για τους δύο ορειβάτες που τραυμάτισε και οι οποίοι μεταφέρθηκαν ταχύτατα σε νοσοκομείο, χάρη στο οργανωμένο δίκτυο πτήσεων ελικοπτέρων. ΄Επίσης, στο ενδιάμεσο από το Gorakshep μέχρι το EBC -μικρή απόσταση κατά τεκμήριο- ένας 52χρονος Νεπαλέζος, επαγγελματίας οδηγός, έπεσε αιφνίδια νεκρός στο μονοπάτι, λίγο πριν φτάσει στο EBC για την εργασία του και ο θάνατός του οφείλεται σε παθολογικά αίτια (ανακοπή μάλλον) όπως όλα δείχνουν. Τέλος, ένας 18χρονος που εργαζόταν ως αχθοφόρος σε trekking groups αγνοείται εδώ και πολλές μέρες στην κοιλάδα του Hinku Khola, στο Mera Peak, μετά από μια ξαφνική χιονοθύελλα. Η υπόλοιπη ομάδα συγκεντρώθηκε σε ασφαλές σημείο και μόνο ο νεαρός έλειπε! Ήδη, συμπληρώθηκαν 10 ημέρες μάταιων αναζητήσεων για να βρεθεί.

DRONES OFF : Εμπλοκή με τα drones μεταφοράς υλικών στο Έβερεστ, μετά από απρόσμενη οδηγία του Κράτους, να σταματήσουν άμεσα τις πτήσεις τους, προκειμένου να επανεξεταστεί το πλαίσιο ασφαλείας στη λειτουργία τους. Η Νεπαλέζικη εταιρεία Airlift, που τρέχει αυτό το πρόγραμμα από πέρυσι και με επιτυχία, χρησιμοποιεί αμερικανικά drones και κάπου εκεί φαίνεται να εντοπίζεται το πρόβλημα. Η Κίνα, ο βόρειος γίγαντας που στριμώχνει το Νεπάλ προς την Κίνα, έχει ιδιαίτερες πολιτικές σχέσεις με τη χώρα για πάνω από 25 χρόνια τώρα, από τότε που στήριξε το κίνημα των Μαοϊστών ανταρτών, που το 2002 κατέλαβαν την εξουσία μετά από πολυετή εμφύλιο πόλεμο. Μια επίσκεψη Αμερικανών στελεχών, της εταιρίας που συνεργάζεται με την Airlift και κοινή φωτογράφησή τους στο EBC, φαίνεται πως άναψε (γεωστρατηγικές) φωτιές στην κορυφή του κόσμου. Προφανώς οι Κινέζοι ενοχλούνται από την προκλητική εμφάνιση του Αμερικανικού παράγοντα και μάλιστα σε έναν τομέα αρκετά ευαίσθητο, τις πτήσεις! Το αρμόδιο υπουργείο του Νεπάλ, έβγαλε την απαγορευτική οδηγία και τώρα όλοι προσπαθούν να βρουν λύση σε ένα ακόμα πρόβλημα που δημιουργήθηκε ξαφνικά από το πουθενά, μεσούσης της σεζόν στο Έβερεστ. Αυτό σημαίνει πως αρκετοί τόνοι υλικών που θα μεταφέρονταν με ασφάλεια στο Camp-1 ξεπερνώντας εναέρια το Khumbu Icefall, πρέπει τώρα να μεταφερθούν σε πλάτες ανθρώπων με όλους τους κινδύνους που ελοχεύουν για την ασφάλειά τους αλλά και την καθυστέρηση να μεταφερθούν, όπως και την επιδείνωση του μποτιλιαρίσματος στο ήδη υπερφορτωμένο μονοπάτι που στριφογυρίζει ανάμεσα σε ετοιμόρροπους πάγους και κενά που χάσκουν!

ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ : Έχει χαθεί το μέτρημα στο πόσοι έχουν ανέβει στο Makalu τις τελευταίες 7-8 ημέρες. Πρέπει να φτάνουν τους 25-30 περίπου, υπολογίζοντας τους μισούς από αυτούς να είναι οδηγοί. Στο Kangchenjunga (8586μ) συνεχίζεται το φιξάρισμα σχοινιών προς την κορυφή ενώ οι ορειβάτες συνεχίζουν κι αυτοί την διαδικασία εγκλιματισμού τους. Η Κορεάτικη αποστολή ολοκλήρωσε την ανάβασή της με τριμελή ομάδα στην κορυφή Sat Peak (6220μ) στο ανατολικό Νεπάλ. Ήταν η πρώτη ανάβαση που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ στο συγκεκριμένο βουνό και ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από ένα μήνα με τεχνικές αλπικού στιλ.

SOLO MANASLU : Σόλο ανάβαση στο Manaslu (8163m) για τον Ουκρανό Alex Moroz. Μαζί με τον Ρώσο Mark Ablovacky ήταν οι μόνοι «ένοικοι» του βουνού για την άνοιξη, όταν το φθινόπωρο συγκεντρώνονται εκατοντάδες μέσω των εμπορικών αποστολών. Οι δυο τους είχαν κάνει ελάχιστες εξορμήσεις εγκλιματισμού νωρίτερα, φτάνοντας μόλις στα 6100, για να επιστρέψουν χαμηλά, στο χωριό Samagaon, για να ξεκουραστούν πριν την τελική τους προσπάθεια. Η ανάβαση ολοκληρώθηκε μόνο για τον Moroz, γιατί ο Ablovacky ένιωσε έντονο κρύο στα άκρα του και φοβήθηκε για κρυοπαγήματα και υποχώρησε.  Ο Moroz έκανε bivouac στα 7500 μέτρα και συνέχισε μέσα στη νύχτα την ανάβαση για την κορυφή, φτάνοντας το πρωί της 28^ης Απριλίου. Όπως είπε αργότερα, στο τελικό κομμάτι της ανάβασης, χρειάστηκε τεχνικές dry tooling και ιδιαίτερη χρήση στα κραμπόν, στων οποίων τις μπροστινές μύτες στηριζόταν στην παγωμένη πλαγιά. Η ανάβασή του ήταν καθαρά αλπική, χωρίς φιξαρισμένα σχοινιά, προεγκατεστημ΄ένες κατασκηνώσεις, συμπληρωματικό οξυγόνο ή και συνοδεία οδηγού! Μια από τις αναβάσεις της φετινής άνοιξης που πραγματικά «έγραψε»!

UPDATE > 02.05.2026

ΑΣΗΜΙΝΑ : Παραμένει στο Base Camp του Makalu, αναμένοντας το πράσινο φως από τους συντονιστές των κινήσεων της 8Κ, οι οποίοι διαβάζουν προσεκτικά τις προγνώσεις του καιρού, προσπαθώντας να εξασφαλίσουν τις ευνοϊκότερες δυνατές συνθήκες για τους δικούς τους ανθρώπους. Είναι σε καλή κατάσταση, χωρίς οργανικά προβλήματα, όμως βρίσκεται σε μια κατάσταση αδράνειας για περισσότερες από 4-5 ημέρες. Ο καιρός δεν είναι ιδανικός πάντως, με καθημερινή χιονόπτωση στο BC αλλά και αρκετά ακραίες συνθήκες ψηλότερα. Ωστόσο, φαίνεται πως ένα ανέλπιστο «παράθυρο» του καιρού άνοιξε και σήμερα το πρωί πάνω από 15 ορειβάτες έφτασαν στην κορυφή! (περισσότερα πιο κάτω)

EVEREST : Όλα πλέον σε εξέλιξη στην κεντρική σκηνή της σεζόν, με κόσμο να πηγαινοέρχεται από το BC μέχρι το Camp-1, στο πλαίσιο της κυκλικής προετοιμασίας (rotation) αλλά και τους Σέρπα να συνεχίζουν ψηλότερα, για να στήσουν κατασκηνώσεις και να φιξάρουν σχοινί πάνω από το Camp-2 και μέχρι την κορυφή.

DRONES : Μια είδηση της τελευταίας στιγμής, είναι πως το Υπουργείο Εσωτερικών ανέστειλε σήμερα την άδεια πτήσεων drones στην Airlift Technology, καθώς όπως ανακοίνωσε, θα πρέπει να επανεξεταστεί η ασφάλεια πτήσεων των drones αυτών, σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς και νόρμες. Να σημειωθεί πως τα drones της εν λόγω εταιρείας είχαν ήδη ξεκινήσει πτήσεις πάνω από το Icefall προσφέροντας πολύτιμο έργο στην προσπάθεια όλων να κερδηθεί ο χαμένος χρόνος εξαιτίας του σεράκ.

ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ : Αδράνεια εμφανίζεται στο θέμα των πτήσεων που επρόκειτο να κάνουν τα ελικόπτερα μέχρι το Camp-2, για να μεταφέρουν πολύτιμα υλικά, σχοινιά κυρίως, προκειμένου να επισπευσθεί η διαδικασία φιξαρίσματος σχοινιών από εκεί μέχρι και την κορυφή! Άγνωστο πότε και αν τελικά κάτι τέτοιο θα υλοποιηθεί, παρά τις υποσχέσεις της κυβέρνησης.

ICEFALL : Σε άλλη είδηση, μαρτυρίες όσων πέρασαν ήδη το Icefall και τυχαίνει να έχουν την εμπειρία και από προηγούμενες χρονιές, δίνουν μια πολύ καλύτερη εικόνα από εκείνη που είχε δημιουργηθεί αρχικά, υπό το βάρος του διαβόητου σεράκ. Η διαδρομή μοιάζει πιο σύντομη και με λιγότερες εξάρσεις του πάγου, ενώ δεν φαίνεται το σεράκ να απειλεί κανέναν. Το πιο ομαλό ανάγλυφο, θα πρέπει να αποδοθεί στην κλιματική κρίση και την συνεπακόλουθη άνοδο της θερμοκρασίας, σύμφωνα με κάποιον Βρετανό οδηγό, που βρίσκεται στο Έβερεστ για πολλοστή φορά φέτος. Επισήμανε μόνο την μεγάλη γέφυρα, φτιαγμένη από έξι (!) σκάλες, που υπάρχει στην έξοδο του Icefall προς το Western Cwm, στην οποία όπως είπε η καθυστέρηση είναι πάνω από μισή ώρα και καλό θα ήταν να στηθεί και μια δεύτερη από την SPCC, για να μειωθεί αυτή η καθυστέρηση.

ΠΕΖΟΠΟΡΟΙ : Το Υπουργείο Τουρισμού εξέδωσε οδηγία προς τις εταιρείες trekking της χώρας, ενημερώνοντάς τες ότι δεν επιτρέπεται οι πεζοπόροι να διανυκτερεύουν στο Base Camp του Έβερεστ, το οποίο είναι πλήρες από τους ανθρώπους των ορειβατικών αποστολών και δεν μπορεί να δεχτεί μεγαλύτερο φόρτο ακόμα! Αυτό ισχύει φυσικά και για τους μεμονωμένους πεζοπόρους και απομένει η τήρηση του μέτρου στους εξουσιοδοτημένους από το Κράτος λειτουργούς. Υπολογίζεται ότι στο EBC κυκλοφορούν και διαβιούν περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι σε καθημερινή βάση αυτό το διάστημα, με ότι αυτό συνεπάγεται στην περιβαλλοντική επιβάρυνση της περιοχής.

ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ : Από τα πρόσωπα με τα οποία ασχολήθηκαν τα media του χώρου, να σταθούμε περισσότερο στον Karl Egloff, ο οποίος σκοπεύει ανάβαση-κατάβαση ταχύτητας χωρίς Ο2. Ο Karl επιστρέφει από το Mera Peak, όπου έκανε επανειλημμένες αναβάσεις, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του για το Everest, στην κυριολεξία ανέβαινε στα 6500 μέτρα κάθε μέρα επί μία εβδομάδα! Ο Πολωνός Lucas Wigry έφτασε με το γραφικό σπαστό του ποδήλατο στο EBC και μένει να μάθουμε πώς θα προετοιμαστεί, αφού δεν έχει κάλυψη από πλήρες πακέτο εταιρείας. Δεν γνωρίζουμε περισσότερα για Kristin Harila και λοιπούς.

ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΟΡΟΣ : Η ανθρώπινη σορός που είχε ανακαλυφθεί στις 24/4 από Σέρπας σε παγετωνικό ρυάκι στην άκρη του οικισμού του Base Camp, αποσύρθηκε τελικά μετά από μέρες! Θα μεταφερθεί χαμηλότερα πεζή και μετά με ελικόπτερο στο Κάτμαντου, προκειμένου να εξεταστεί το DNA, για να γίνει γνωστό σε ποιον ανήκει.

ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΕΣ ΟΙ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ : Σύμφωνα με μια αμερικάνικη επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε μόλις πριν από 2-3 μέρες, η θνησιμότητα στο Έβερεστ έχει πέσει κατά 50% από το 2006 μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, από 1,7% στο διάστημα 1921-2005, έπεσε στο 0,7% στο διάστημα 2006-2025. Και αυτό σύμφωνα με τη μελέτη, οφείλεται στη βελτίωση όλου του στησίματος των αναβάσεων, από το οξυγόνο, μέχρι τα φιξαρισμένα σχοινιά, τον εξοπλισμό γενικότερα, τη διατροφή και την ενυδάτωση, τις επικοινωνίες, τον ρουχισμό, τις καλύτερες προγνώσεις του καιρού αλλά και το ομαδικό πνεύμα συνεργασίας ανάμεσα στους operators. Εγώ θα πρόσθετα τον θετικό ρόλο της αναβάθμισης της σχέσης οδηγού και οδηγούμενων, που ανέβηκε από 1:3 σε 1:2 και εντέλει πρακτικά έφτασε να είναι 1,4:1 αφού με δική τους πρωτοβουλία οι πελάτες-ορειβάτες κλείνουν αρκετές φορές δύο ή και περισσότερους οδηγούς, για να εξασφαλίσουν την επιτυχία και την ακεραιότητά τους. Της επιστημονική μελέτης του πανεπιστημίου Harvard Medical School, ηγείται ο Paul Firth, ορειβάτης και ο ίδιος, που στο παρελθόν επιχείρησε χωρίς επιτυχία να ανέβει στο Έβερεστ. Όπως δήλωσε «στην πραγματικότητα αυτή η μελέτη μου έδωσε περισσότερο έντονα την αίσθηση ενός κατορθώματος από το να ανέβαινα ο ίδιος στο Έβερεστ, είναι κάτι εντελώς δικό μου». Σύμφωνα με την έρευνα, μέχρι και το 2024 είχαν χάσει τη ζωή τους στο Έβερεστ 426 ορειβάτες. Τα ¾ των ξένων ορειβατών χάνουν τη ζωή τους την ημέρα κορυφής, κυρίως επιστρέφοντας, ενώ οι Νεπαλέζοι κυρίως στα χαμηλά (Icefall), στην προσπάθειά τους να εγκαταστήσουν τη διαδρομή των πελατών τους . Κλείνοντας με τα αποτελέσματα της μελέτης, αναφέρεται η ραγδαία αύξηση των αναβάσεων στο βουνό τα τελευταία χρόνια: στο διάστημα 1921-2006 είχαμε 1.921 αναβάσεις ενώ στο υπόλοιπο (2007-2024) αυτές έφτασαν στις 9.823. Εδώ να συμπληρώσω εγώ, πως με μια αναζήτηση στα ιστορικά στοιχεία, μέχρι το ξέσπασμα της εμπορικής ορειβασίας στο Έβερεστ, βρήκα ότι στο διάστημα 1953-1987 (34 χρόνια) είχαν γίνει 210 κορυφές! Ο αριθμός αυτός στις μέρες μας, μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε ένα πρωϊνό μόνο! Τα συμπεράσματα για το αν η λάμψη του Έβερεστ κατάντησε μια απλή γυαλάδα, μπορεί εύκολα να τα εξάγει ο καθένας. Το τι είναι ηρωϊκό ή έστω ξεχωριστό, το καταδεικνύουν οι αριθμοί από μόνοι τους, δεν χρειάζεται επιχειρηματολογία!

ΑΔΕΙΕΣ : Με επίσημα στοιχεία 30 Απριλίου, είχαν εκδοθεί 1050 άδειες συνολικά, για 28 βουνά, οι οποίες απέφεραν $7,8 εκατομμύρια (τα $6,8 προήλθαν από το Έβερεστ, για το οποίο έχουν εκδοθεί 464 (364 άνδρες & 100 γυναίκες). Ακολουθούν, Lhotse 111, Ama Dablam 92, Makalu 62, Nuptse 52.Στις άλλες Οχτάρες, το Kang έχει 36, το Dhaulagiri 30, to Annapurna-I 27 και τέλος, το Manalu 2. Όπως δείχνουν οι αριθμοί μέχρι τώρα, και με τη σχέση οδηγών-οδηγούμενων στο 1,5 περίπου και υπολογίζοντας κάποιες αποτυχίες εκ των προτέρων, οι φετινές αναβάσεις στο Έβερεστ θα ξεπεράσουν τις 850 και ίσως και το προηγούμενο ρεκόρ του 2019, που ήταν 877. Αναφορικά πάντως με τις άδειες για Έβερεστ, το ρεκόρ είναι 478 (2023) και ακολουθεί το 2025 (468). Βέβαια, θα πρέπει να υπολογίσουμε πως αυτές τις χρονιές το Έβερεστ ήταν ανοιχτό και από το Θιβέτ, κάτι που δεν συμβαίνει φέτος. Παρόλα αυτά και παρά την κρίση στη Μέση Ανατολή, ο αριθμός των 464 αδειών ακούγεται πολύ αισιόδοξος και ενδέχεται να αυξηθεί ελαφρά τις επόμενες ημέρες, αν υπολογίσουμε τους υποψήφιους της τελευταίας στιγμής.

MAKALU 8463 : Κοσμογονία σήμερα 2/5 στην κορυφή του Makalu. Ο καιρός βελτιώθηκε χθες ψηλότερα και αντάμειψε όσους είχαν το κουράγιο να μείνουν στο Camp-3 στα 7500 μέτρα και να υπομείνουν τις συνθήκες. Νωρίς το πρωί σήμερα πάτησαν στην κορυφή πάνω από 15 ορειβάτες -άγνωστος για την ώρα ο ακριβής αριθμός- με τους περισσότερους βέβαια να είναι οδηγοί. Ανάμεσά τους και ο Lakpa Makalu που πατούσε εκεί για 9^η φορά στην καριέρα του. Ανάμεσα στους υπόλοιπους, μη οδηγούς, είναι ο Πακιστανός Sajid Sadpara (γιός του αδικοχαμένου Ali Sadpara το 2021 στο Κ2). Επίσης, το ζευγάρι των Ουκρανών Oksana & Igor Kushnir, o Μπανγκλαντεσιανός Babar Ali, o Γερμανός Johannes Lau, o Ελβετός Markus Richard Bolt, ο Αυστραλός Paul Reid Clarke, ο Εμιρατιανός Saeed Almemari και ένας Αμερικανός ονόματι aka VR (?). Ευχόμαστε να έχουν ασφαλή επιστροφή στο Base Camp όλοι τους. Γενικά πάντως, οι προγνώσεις του καιρού δεν είναι καλές για τις ερχόμενες 4-5 ημέρες, δίνοντας έντονους ανέμους ψηλά στο βουνό και αρκετές χιονοπτώσεις.

KANGCHENJUNGA 8586 : Προχωρά η διαδικασία ασφάλισης της διαδρομής με φιξάρισμα σχοινιών, όπως μας πληροφόρησε ο Ρώσος, διάσημος 60χρονος ορειβάτης Valery Babanov, τιμημένος με το Piolet d’ Or, ο οποίος μετά την πετυχημένη ανάβασή του στο Annapurna, βρίσκεται τώρα στη βάση του 3^ου ψηλότερου βουνού, για να επιχειρήσει και εκεί.

UPDATE > 28.04.2026 Β’ (breaking news)

UPDATE > 28.04.2026

ΑΣΗΜΙΝΑ : Η Ασημίνα επέστρεψε στο Base Camp του Makalu, μετά από διήμερη παραμονή στο Camp-2, στα 6700 μέτρα, ολοκληρώνοντας το πρώτο στάδιο του εγκλιματισμού της σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Είναι καλά και δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα υγείας ή ασθένειας υψομέτρου (AMS). Όπως πληροφορήθηκα, η μέρα που η Ασημίνα και ο Pemba έμειναν στο Camp-2, ήταν μια άσχημη καιρικά περίοδος, με χιονοθύελλα και σφοδρούς ανέμους, που τους εγκλώβισε στο αντίσκηνο. Ο ύπνος ήταν αδύνατος, όπως μου μετέφερε, με το χιόνι να τρυπώνει από κάθε χαραμάδα στο εσωτερικό του αντίσκηνου. Ο καιρός χθες βελτιώθηκε και έτσι το δίδυμο επέστρεψε στη Βάση (5700μ), όπου και θα αναλάβει δυνάμεις για την τελική προσπάθεια, που τοποθετείται σε μία εβδομάδα από τώρα. Μέχρι τότε, η ξεκούραση έχει τον πρώτο λόγο.

ICEFALL : Τέλμα στην εξέλιξη της κατάστασης στο Khumbu Icefall και σήμερα. Οι κατά νόμο υπεύθυνοι, οι Icefall Doctors, αδυνατούν να βρουν εναλλακτική διαδρομή για να ξεπεραστεί το σεράκ, την ώρα που κάποιοι ισχυρίζονται πως την βρήκαν! Κάποια ενισχυμένα γκρουπ ειδικών θα επισκεφτούν το σημείο σήμερα, για να διαπιστώσουν τι είναι αυτό που βρέθηκε. Η γενική αίσθηση πάντως, είναι ότι δεν υπάρχει πρόοδος και αυτό είναι πολύ κακό, καθώς κυλούν οι μέρες, τικ-τοκ, τικ-τοκ. Το βασικό συμπέρασμα είναι πως όταν -και αν τελικά- όλο αυτό τελειώσει, ο χρόνος που θα απομένει, θα αναγκάσει τον κόσμο να στριμωχτεί σε μικρά χρονικά παράθυρα, προκαλώντας κυκλοφοριακό πρόβλημα στο βουνό, με απρόβλεπτες συνέπειες. Όλοι συμφωνούν, πως μια παράταση 1-2 εβδομάδων στην περίοδο του Έβερεστ, δεν είναι και η πλέον δεοντολογικά σωστή λύση, ούτε ίσως και πρακτικά. Τα “παράθυρα” του καιρού θα είναι όλο και λιγότερα, χωρίς κανένας να μπορεί να εγγυηθεί ότι καν θα υπάρχουν αρχές Ιουνίου! Και εφόσον υπάρχουν τελικά, όλοι αναγκαστικά θα στριμωχτούν σε αυτά, με τίμημα το μποτιλιάρισμα της διαδρομής. Και οι καθυστερήσεις σε υψόμετρα πάνω από 7000 μέτρα είναι εξαιρετικά επικίνδυνες, με απρόβλεπτες συνέπειες για πρωτόπειρους ορειβάτες, που θα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν ζητήματα που θα προκύπτουν ξαφνικά! Από την άλλη, η παρούσα κατάσταση, έχει συντελέσει στην ελλιπή προετοιμασία των ορειβατών-πελατών, που οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται καθηλωμένοι στο Base Camp, σκοτώνοντας τις μέρες τους με εκπαίδευση σε τεχνικά ζητήματα, διαβάζοντας βιβλία και παίζοντας χαρτιά. Χωρίς κάποιο ουσιαστικό έργο να καταβάλλουν, καταβάλλονται οι ίδιοι αργά και σταθερά, από τις συνθήκες διαβίωσης και υψομέτρου στα 5500 μέτρα. Οι παροχές των εταιρειών, όσο καλές κι αν είναι στους πελάτες τους, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν στη ζυγαριά την σταδιακή φθορά των οργανισμών τους. Κι όταν τελικά ανοίξει το Icefall, οι κίνδυνοι -όπως όλοι ομολογούν- θα είναι μάλλον υπερβολικοί για το επίπεδο ετοιμότητας και την εμπειρία αυτών των ανθρώπων. Όπως παρατηρούν αυτοί που ασχολούνται άμεσα με το ζήτημα, η κλιματική αλλαγή όχι μόνο δημιουργεί μεγαλύτερο κατακερματισμό του παγετώνα στην πτώση (=icefall) του, με πιο φαρδιά χάσματα και πιο συχνά φαινόμενα κομματιών που καταρρέουν αλλά και πιο έντονο λιώσιμο και ένταση των πιο πάνω φαινομένων, όσο θα μπαίνουμε στο καλοκαίρι και η θερμοκρασία θα ανεβαίνει ακόμα περισσότερο.

 

UPDATE > 27.04.2026

SERAC : Αλληλοσυγκρουόμενες οι πληροφορίες σήμερα από το Khumbu Icefall. Η επίσημη είδηση είναι πως 25μελής ομάδα ειδικών βρέθηκε στο επίμαχο σημείο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική διαδρομή που να παρακάμπτει το ετοιμόρροπο σεράκ του παγετώνα και αυτό θα μπορέσει να γίνει μόνο όταν καταρρεύσει ολοκληρωτικά το γιγάντιο κομμάτι πάγου. Μια άλλη είδηση όμως, ανεπίσημη, θέλει μια εξαμελή ομάδα να έχει τοποθετήσει σκάλες και σχοινιά στο πάνω κομμάτι του παγετώνα, αυτό που βρίσκεται ψηλότερα από το ετοιμόρροπο σεράκ! Όλοι περιμένουν με αγωνία στο Base Camp αλλά και στο Κάτμαντου, όταν από χθες η περίπτωση του Khumbu Icefall άρχισε να κάνει τον γύρο του κόσμου, από τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία -με πρώτο το Reuters- που ανακάλυψαν «λαβράκι» στα …παγωμένα νερά της αναμονής στο Έβερεστ. Είναι προφανές πλέον ότι όλοι αναγκάζονται να περιμένουν, άσχετα με τις όποιες αισιόδοξες χαραμάδες αφήνουν κάποιοι να ανοίξουν. Εξετάζεται μέχρι και το ενδεχόμενο αεροματεφοράς των ορειβατών στο Camp-2, προκειμένου να αποφευχθούν οι πολύ υψηλοί κίνδυνοι που εγκυμονεί το Icefall υπό τις παρούσες συνθήκες. Αυτό είναι ένα πολύ ακραίο σενάριο για την ώρα αλλά έχει πέσει και αυτό στο τραπέζι των συζητήσεων αυτές τις μέρες. Διευθυντικά στελέχη των major εταιρειών, αναγκάζονται στις δηλώσεις τους να παραδεχτούν ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και ίσως θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο παράτασης 1-2 εβδομάδων μέσα στον Ιούνιο, προκειμένου να ολοκληρωθεί κανονικά η σεζόν. Φυσικά, αρχές Ιουνίου είναι θεωρητικά και πρακτικά το χρονικό σημείο έναρξης της εποχής των μουσσώνων, κάτι που σημαίνει σφοδρές χιονοπτώσεις στα βουνά της χώρας και κυρίως, απρόβλεπτο και πολύ επικίνδυνο καιρό. Αυτό, για να καταλάβουμε τον βαθμό απόγνωσης που επικρατεί ανάμεσα στην κοινότητα των επαγγελματιών του χώρου, οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να εξετάσουν κάθε πιθανό ενδεχόμενο, αφού το Έβερεστ είναι η αιχμή του δόρατος στον τζίρο των επιχειρήσεών τους αλλά και στον ορειβατικό τουρισμό του Νεπάλ, είναι ζήτημα γοήτρου για μια ολόκληρη χώρα! Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Krishna Lamichhane, γενικού διευθυντή του Υπουργείου Τουρισμού χθες, ότι “…οι ορειβάτες έχουν ξοδέψει ένα τεράστιο χρηματικό ποσό για να έρθουν εδώ. Δεν πρέπει να τους απογοητεύσουμε, αλλά η ασφάλεια προηγείται. Ενώ οι κορυφαίοι αλπινιστές μπορεί να είναι σε θέση να πλοηγηθούν στις τρέχουσες συνθήκες (σ.σ. στο Icefall), η πλειοψηφία των ορειβατών -πολλοί από τους οποίους βασίζονται σε οδηγούς- θα αντιμετωπίσουν σημαντικές δυσκολίες και κινδύνους”.

ΑΣΗΜΙΝΑ : Ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου από το Base Camp του Makalu, με στόχο την Κατασκήνωση-2 (Camp-2) στα 6700 μέτρα υψόμετρο. Η μόνη εικόνα που έχω, μια και δεν υπάρχει σύνδεση δικτύου, είναι η γραμμή που αποτύπωσε το tracker της, που λειτουργεί με μπαταρία, στέλνοντας σήμα μέσω δορυφόρου. Όπως δείχνει το σήμα της, χρειάστηκε 9 ώρες πορείας για να καλύψει τα περίπου 6 χιλιόμετρα που χωρίζουν το BC από το C-2, ξεκινώντας αξημέρωτα -όπως συνηθίζεται στα Ιμαλάια- και φτάνοντας αργά το μεσημέρι στην κατασκήνωση. Σε αυτά τα καταλύματα πλέον, οι ανέσεις είναι απόλυτα στοιχειώδεις και περιορίζονται σε λίγο πρόχειρο φαγητό, ζεστά ροφήματα με νερό από λιωμένο χιόνι και προστασία από τα στοιχεία της φύσης σε ένα αντίσκηνο. Οι θερμοκρασίες τη νύχτα στα 6700 μέτρα του Makalu φτάνουν στους -15 βαθμούς αυτές τις μέρες, όπως μας πληροφορούν οι πλατφόρμες πρόγνωσης. Αύριο, η Ασημίνα και ο οδηγός της, ο Πέμπα Ντόρτσι (Pemba Dorchee Sherpa), θα επιστρέψουν στη Βάση, για να επαναλάβουν τη διαδικασία μετά από ελάχιστες μέρες ξεκούρασης στα 5700 μέτρα, ανεβαίνοντας στα 7400 μέτρα πλέον. Αυτό θα είναι το δεύτερο και τελευταίο rotation πριν την τελική προσπάθεια για την κορυφή.

EVEREST : Μοιάζει με εγκαταλειμμένο χωριό το BC, παρότι φιλοξενεί πάνω από 2000 ανθρώπους αυτές τις μέρες. Τα πραγματικά νέα από τον χώρο περιορίζονται στις εξελίξεις λίγο πιο πάνω, στο Icefall. Εκεί υπάρχει μια σύγχυση για την κατάσταση του περιβόητου σεράκ. Έχει πέσει ολόκληρο? Έχει πέσει το μισό? Κανείς δεν είναι σε θέση να πει, παρότι κυκλοφόρησε και τρίλεπτο βίντεο κατόπτευσης με ελικόπτερο, που έκανε το πήγαινε-έλα από τη Βάση μέχρι το Western Cwm, εκεί δηλαδή που τελειώνει η κατάρρευση του παγετώνα και αυτός κινείται σε μια σχετικά επίπεδη «κοιλάδα» ανάμεσα σε Everest και Nuptse. Η εικόνα από ψηλά δεν είναι σαφής και πουθενά μέσα σε αυτό το χάος που βλέπει κανείς, δεν είναι ξεκάθαρο πού βρίσκεται αυτό το σημείο. Ένα επίγειο βίντεο που επίσης κυκλοφόρησε χθες από την Kathmandu Post, δείχνει κάποιους τοίχους πάγου, χωρίς πάλι να γίνεται σαφές αν πρόκειται όντως για το επίμαχο σημείο. Οι ξένοι παρατηρητές πάντως, στέκονται με επιφυλακτικότητα στην αισιοδοξία των ανθρώπων που ανέλαβαν το έργο της εναλλακτικής διαδρομής και σχεδόν υπόσχονται ολοκλήρωση σε ένα 3ήμερο!

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΥΡΗΜΑ : Μια είδηση που προκάλεσε ενδιαφέρον, μακάβρια είναι η αλήθεια, είναι μια ανθρώπινη σορός σε ένα παγετωνικό ρυάκι κοντά στο Base Camp. Στο σχετικό βίντεο που κυκλοφόρησε στα social media, ακούγεται κάποιος να λέει πως αυτό το μικρό ποτάμι δεν υπήρχε εκεί λίγες μέρες νωρίτερα. Τα Μέσα που έκαναν την είδηση στη συνέχεια, αναφέρθηκαν στις δραματικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, που φυσικά κανένας δεν αμφισβητεί την έντασή τους. Οι πάγοι των ιμαλαΐων συρρικνώνονται με γοργούς ρυθμούς και οι μετρήσεις των επιστημόνων δείχνουν πως η άνοδος της θερμοκρασίας στην οροσειρά ακολουθεί τους ρυθμούς της Αρκτικής, είναι δηλαδή πάνω από τον μέσο όρο του πλανήτη. Εκείνο που μένει να απαντηθεί τις επόμενες μέρες, είναι το σε ποιον ανήκει αυτή η σορός. Για την ώρα, ειπώθηκε πως ανήκει σε έναν από τα θύματα της παγετωνικής κατάρρευσης του 2014, που στοίχισε τη ζωή σε 16 ντόπιους που δούλευαν εκεί για να στήσουν τη διαδρομή και να μεταφέρουν υλικά πιο ψηλά και οδήγησε στη ματαίωση της ορειβατικής σεζόν εκείνη τη χρονιά.

MANASLU 8163 : Θα πρέπει να νιώθουν εξαιρετική άνεση και ελευθερία οι δύο (2) και μοναδικοί ένοικοι του βουνού αυτού στο κεντρικό Νεπάλ! Καμία άλλη άδεια δεν έχει ζητηθεί από το Υπουργείο για το Manaslu αυτήν την άνοιξη, όλοι θα «επιτεθούν» συντεταγμένα το φθινόπωρο εκεί. Και όταν λέω όλοι, αναφέρομαι στις εταιρείες και στις εμπορικές αποστολές. Για παράδειγμα, το φθινόπωρο του 2025 εκδόθηκαν 371 άδειες ανάβασης (αριθμός ρεκόρ so far) και αν προσθέσουμε περίπου 200 οδηγούς, φτάνουμε σε ένα πλήθος περίπου 600 ορειβατών που είχαν συνωστισθεί στο Manaslu, τη μία από τις δύο ευκολότερες Οχτάρες ανάμεσα στις 14. Και επειδή είναι μόλις δύο οι ορειβάτες, αξίζει να πούμε και δυο κουβέντες για αυτούς: πρόκειται για τους Alexandr Moroz και Mark Ablovacky από το Κυργιστάν, οι οποίοι σκοπεύουν να το κάνουν με σχεδόν αλπικό στιλ: όχι σχοινιά, όχι κατασκηνώσεις, όχι Σέρπα, όχι οξυγόνο! «Θα τα κάνουμε όλα μόνοι μας στο βουνό, κάτι που είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία». Ίσως κάποιοι αναρωτιούνται γιατί δεν θέλει κανένας να πάει την άνοιξη στο Manaslu. Η απάντηση είναι τόσο απλή αλλά και τόσο κρυμμένη για να τη βρει κανείς: οι εταιρείες που οργανώνουν τις αποστολές, προσπαθούν να συγκεντρώσουν όλο το έμψυχο δυναμικό τους στο Έβερεστ την άνοιξη! Γιατί το Έβερεστ υποτίθεται ότι το φθινόπωρο έχει πολύ χιόνι μαζεμένο λόγω των μουσώνων του καλοκαιριού και γίνεται επικίνδυνο. Παρένθεση: πριν την εποχή της εμπορικής ορειβασίας, το Έβερεστ δεχόταν αναλογικά αρκετούς ορειβάτες το φθινόπωρο ενώ τώρα πια είναι «κλινικά νεκρό»! Κανένας δεν θέλει να ρισκάρει τη φήμη της εταιρείας του, βάζοντας σε κίνδυνο πελάτες και εργαζόμενους (οδηγούς, βαστάζους και λοιπό προσωπικό). Γιατί δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως το Έβερεστ έχει πολύ χιόνι το φθινόπωρο ενώ το Μάνασλου έχει λίγο, στην ίδια περιοχή βρίσκονται. Είναι θέμα προτεραιοτήτων στις επιχειρήσεις, αυτό. Και για να φανεί ακόμα περισσότερο η αλήθεια του ισχυρισμού μου, η ανοιξιάτικη άδεια για το Manaslu είναι στο μισό της αξίας της φθινοπωρινής (1500$ αντί 3000$). Παρόλα αυτά δεν υπάρχει ζήτηση! Ίσως όταν μπουν στην αγορά περισσότεροι οδηγοί βουνού, μόνο τότε. Κλείνοντας, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στις γειτονικές του Manaslu Οχτάρες, το Annapurna και το Dhaulagiri, όπου η ανοιξιάτικη περίοδος συμπιέζεται, για να προλάβουν οι οδηγοί που απασχολούνται εκεί, να τελειώσουν και να είναι έτοιμοι για το Everest αλλά και για Makalu & Kangchenjunga. Πάντα μετρά και η χρονική στιγμή που ολοκληρώνεται το φιξάρισμα των σταθερών σχοινιών στις διαδρομές των Οχτάρων, όμως οι εταιρείες είναι εκείνες που κανονίζουν πού θα δώσουν προτεραιότητα, συνάρτηση ζήτησης και καιρού. Μεγάλη ιστορία και αυτή και δεν τελειώνει σε τόσο λίγο χώρο, για να την πιάσουμε από όλες τις πλευρές.

KARL EGLOFF : Ανεβοκατεβαίνει στο Mera Peak, μια καθαρά πεζοπορική κορυφή στα 6500 μέτρα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του για το FKT στο Έβερεστ. Ο 44χρονος Εκουαδοριανός ορειβάτης και δρομέας -έχει αγωνιστεί και στην Ελλάδα στο παρελθόν- ετοιμάζεται να κυνηγήσει το υφιστάμενο ρεκόρ ανάβασης-κατάβασης του Έβερεστ, χωρίς Ο2.

RUSTAM NABIEV : Μια από τις πιο συγκινητικές φετινές ιστορίες στα Ιμαλάια, είναι αναμφίβολα ο ακρωτηριασμένος από τη λεκάνη Ρώσος ορειβάτης -μέλος των ειδικών δυνάμεων παλιότερα- έχασε και τα δύο του πόδια σε στρατιωτικό ατύχημα το 2015. Ο Nabiev ανέβηκε χωρίς τεχνητά πόδια, στο Mera Peak (6476) στις 22/4, με οδηγό τον Ram Kaji Shrestha. To 2021, o Nabiev ανέβηκε στο Manaslu (8163) και φέτος ετοιμάζεται για το Everest! Αν τα καταφέρει, θα πρόκειται για ένα σπουδαίο επίτευγμα στην ιστορία της ορειβασίας, δεδομένου ότι το σώμα του Rustam τελειώνει στη λεκάνη! Ο άνθρωπος κινείται με τα χέρια του, απίστευτο! Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας ότι γράφω αυτές τις γραμμές κλαίγοντας. Δεν υπάρχουν λόγια για αυτόν τον άνθρωπο…

ΑΔΕΙΕΣ : Στατιστικό το ζήτημα, έχει όμως το ενδιαφέρον του. Με στοιχεία 23/4, έχουν εκδοθεί 944 άδειες σε ορειβάτες από 76 χώρες, για κορυφές πάνω από τα 6000 μέτρα (από αυτές εξαιρούνται οι λεγόμενες trekking summits, όπως οι Island, Lobuche & Mera). Από αυτές τις άδειες, οι 701 αφορούν άνδρες και οι 243 γυναίκες και έχουν αποφέρει στο κράτος $7 εκατομμύρια. Το Everest είναι πρώτο, με 410 άδειες και $6 εκατομμύρια σε δικαιώματα (σχεδόν το 90%). Η Κίνα με 98 άδειες προηγείται στο Everest. To Lhotse ακολουθεί 2^ο με 86 άδειες, το Makalu με 54, Dhaulagiri 30, Annapurna 27, Kangchenjunga 34, Manaslu 2. Πηγαίνοντας κάτω από τα 8000 μέτρα, έχουμε: Ama Dablam 92, Himlung Himal 44, Nuptse 42, Baruntse 12, Pumori 7. Εντυπωσιακό το 42 για το Nuptse, μια πραγματικά σκληρή και επικίνδυνη Εφτάρα κορυφή, ίσως όμως το γεγονός ότι βρίσκεται δίπλα από το Everest την κάνει δημοφιλή.

UPDATE > 25.04.2026

ΑΣΗΜΙΝΑ ΙΓΓΛΕΖΟΥ, MAKALU : Από προχθές στο Base Camp του Makalu η Ασημίνα και σήμερα 25/4 ξεκινά τον πρώτο κύκλο (rotation) εγκλιματισμού, που προβλέπει άνοδο στο Camp-1, στα 6100 μέτρα και διανυκτέρευση εκεί, από τα 5600 του ABC όπου βρίσκεται αυτό το διήμερο. Οι θερμοκρασίες στο Base Camp πέφτουν τη νύχτα κάτω από τους -10 βαθμούς, η μέρα όμως είναι ευχάριστη, με τον ήλιο να ζεσταίνει. Χθες η αποστολή της είχε και την καθιερωμένη τελετή puja, ένα βουδιστικό τελετουργικό για θεία ευλογία και καλή έκβαση της προσπάθειας στο βουνό.

KHUMBU ICEFALL : Όλη η επικαιρότητα έχει επικεντρωθεί σε ένα και μόνο θέμα τις τελευταίες μέρες, στο περιβόητο σεράκ του παγετώνα Khumbu, στο αποκαλούμενο icefall, εκεί δηλαδή που ο συγκεκριμένος παγετώνας λόγω υψομετρικής διαφοράς κατακερματίζεται σε μικρότερα κομμάτια, δημιουργώντας ένα χάος από τεράστια χάσματα και εύθραυστα κομμάτια πάγου ανάμεσά τους, τεράστιων διαστάσεων και αντίστοιχης ευαισθησίας, με δεδομένη την αέναη κίνηση των παγετώνων, μέρα και νύχτα! Ο συγκεκριμένος παγετώνας κινείται με ταχύτητα περίπου 1-2 μέτρων την ημέρα και όλο αυτό υποδηλώνει μια συνεχή αταξία στη διάταξη εξάρσεων και χασμάτων. Αυτό που σήμερα μοιάζει σταθερό, αύριο ή σε λίγες ώρες μπορεί να μην υπάρχει καν ή να είναι μια αόρατη παγίδα!

Κάνω αυτήν την αναφορά, για να γίνει κατανοητό το περιβάλλον στο οποίο είναι υποχρεωμένοι όλοι να υπάρξουν, εφόσον πρέπει να φτάσουν στην κορυφή του Έβερεστ! Γιατί ο παγετώνας Khumbu (Κούμπου) είναι η μοναδική οδός για την κορυφή, τόσο απλά. Και αν υπολογίσουμε στην εξίσωση και μερικές μεταβλητές ακόμα, τότε η λύση της δυσκολεύει ακόμα περισσότερο. Ποιες είναι αυτές? α) Η Κίνα έκλεισε το Έβερεστ από την πλευρά της, β) ο κόσμος που θα κινηθεί φέτος στην πλευρά του Νεπάλ είναι περισσότερος για αρκετούς λόγους, γ) η διαδικασία εγκλιματισμού πριν την τελική ανάβαση στην κορυφή περνά από εδώ και επαναλαμβάνεται τρεις φορές, υπολογίζοντας και την τελική προσπάθεια, δ) υλικά πηγαίνουν κι έρχονται σε πλάτες αχθοφόρων από αυτήν τη διαδρομή, με προορισμό τις κατασκηνώσεις πιο πάνω ή την επιστροφή τους πίσω, στη βάση! Συνεπώς, οι σκάλες που παίζουν τον ρόλο γεφυρών αλλά και τα σχοινιά που εξασφαλίζουν την ισορροπία των ορειβατών, θα χρησιμοποιηθούν περίπου 7.000 φορές, με πρόχειρους υπολογισμούς. Αφορά οδηγούς, οδηγούμενους και αχθοφόρους όλο αυτό και αναφέρεται στα «πήγαινε-έλα» που προανέφερα. Κι όλα αυτά θα γίνουν μέσα σε ένα διάστημα 40 ημερών! Κι όσο η όλη διαδικασία ανοίγματος καθυστερεί, τόσο αυτό το χρονικό εύρος θα μικραίνει. Το θετικό από όλη αυτήν την αναστάτωση -ναι υπάρχει και θετικό- είναι πως το πρώτο σκέλος της διαδικασίας εγκλιματισμού, έχει ήδη μεταφερθεί σε άλλα, γειτονικά βουνά. Αυτό σημαίνει 2.500 λιγότερα περάσματα ανθρώπων από το δίκτυο στον παγετώνα! Δεν το λες και λίγο.

Τώρα, ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση, σήμερα 24 Απριλίου, σχετικά με το θέμα του σεράκ, του τεράστιου κομματιού πάγου, βάρους τελικά 15.000 τόνων και όχι 15 τόνων, όπως από λάθος είχα γράψει σε προηγούμενη αναφορά μου? Μετά από αλλεπάλληλες συνεδριάσεις σε διάφορα επίπεδα λήψης αποφάσεων, σήμερα εκδόθηκε εντολή του Υπουργείου Τουρισμού, με το οποίο εξουσιοδοτείται η Ομοσπονδία Λειτουργών Αποστολών του Νεπάλ (EOAN Expedition Operators Association of Nepal) να πάρει την υπόθεση στα χέρια της και να φροντίσει με τους τρόπους και τη μεθοδολογία που εκείνοι γνωρίζουν, να φιξάρουν τη διαδρομή στο Khumbu Icefall. Αυτό θα γίνει σε συνεργασία με τον Οργανισμό που διαχειρίζεται περιβαλλοντικά την περιοχή, τον SPCC, ο οποίος και απασχολεί με δική του ευθύνη κάθε άνοιξη και πριν το άνοιγμα της σεζόν στο Έβερεστ, επαγγελματίες του βουνού, τους αποκαλούμενους στην ορειβατική κοινότητα και “Icefall Doctors”, προκειμένου να γίνει αυτή η εφήμερη (σεζόν) πολύ σημαντική και κρίσιμη εργασία στον παγετώνα. Το θετικό είναι πως αυτοί οι άνθρωποι, δουλεύουν ανεξάρτητα από οικονομικά συμφέροντα και ως εκ τούτου, η δουλειά τους είναι αξιόπιστη και δύσκολα θα έχει παράνομα οικονομικά κίνητρα, που συνδέονται με το χώρο των επιχειρήσεων στον κλάδο της εμπορικής ορειβασίας της χώρας.

Το πρόβλημα όμως παραμένει, παρά τις καλές προθέσεις όλων, τη στιγμή που οι ξένοι ορειβάτες περιμένουν εναγώνια να προχωρήσει κάτι σε όλη αυτήν τη υπόθεση, γιατί καθώς οι μέρες κυλούν και ο πάγος δεν καταρρέει από μόνος του, προσφέροντας λύτρωση σε όλους, αρχίζει να συγκεντρώνεται και μια αρνητική ενέργεια ανάμεσά τους, που όσο αδικαιολόγητη κι αν είναι, αποτελεί ένα λογικό σύμπτωμα. Από την άλλη το κράτος έχει εισπράξει έξι εκατομμύρια δολάρια από τις 400 και πλέον άδειες ανάβασης που έχει εκδώσει για τους αλλοδαπούς και βλέπει τον εαυτό του στριμωγμένο στον τοίχο, να πρέπει να βρει μια λύση πριν τιναχτούν όλα στον αέρα!

Η λύση που συζητιέται τις τελευταίες ημέρες είναι απλή, κανένας δεν μπορεί να βγάλει άσο απ’ το μανίκι: μια εναλλακτική γραμμή, λίγο παραδίπλα από την υφιστάμενη νοητή γραμμή που χρησιμοποιείται κάθε χρόνο, με παραλλαγές φυσικά λόγω της αέναης μετακίνησης του παγετώνα. Το «λίγο παραδίπλα» μεταφράζεται σε κάποιες δεκάδες-εκατοντάδες μέτρα, όπου τίποτα απολύτως δεν αλλάζει, πρόκειται για το ίδιο ακριβώς περιβάλλον πεδίου! Με τη διαφορά, πως παραδίπλα δεν θα υπάρχει ένα σεράκ που να κρέμεται σαν χάρος πάνω από τα κεφάλια όσων περνούν από εκεί, κάτι που φυσικά κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων. Πολύτιμο έργο βέβαια εδώ, θα παίξει η τεχνολογία των drones, τα οποία μπορούν να σαρώσουν την περιοχή σε χαμηλό ύψος πάνω από τον παγετώνα, ανιχνεύοντας την κατάλληλη γραμμή, χωρίς να μπουν σε κίνδυνο άνθρωποι, που θα επιτελούσαν αυτό το έργο στο πεδίο.

Θα επαναλάβω -έχει τη σημασία του- ότι το 2014, ένα παρόμοιο φαινόμενο εκδηλώθηκε σχεδόν χωρίς να το περιμένει κανένας, παρά τις περί αντιθέτου μαρτυρίες από δυτικούς ορειβάτες. Τότε, τα ξημερώματα της 18ης Απριλίου του 2014 και ενώ ήταν σε εξέλιξη η ασφάλιση και χάραξη της διαδρομής στο Icefall, ένα τεράστιο κομμάτι πάγου -εκτίμηση 25.000 τόνοι- ξεκόλλησε από τη «Δυτική Ράχη» (Shoulder) του Έβερεστ, περίπου 300-400 μέτρα ψηλότερα από το σημείο που κατέληξε και έθαψε 16 Σέρπα! Από αυτούς κάποιοι ήταν αχθοφόροι και οι περισσότεροι ήταν οι “Doctors” που έφτιαχναν τη διαδρομή! Οι 13 ανασύρθηκαν και οι 3 δεν βρέθηκαν. Μόλις σημερινή η είδηση όμως, το σώμα ενός από τους τρεις τότε, βρέθηκε σήμερα στην έξοδο του παγετώνα, κοντά στο Base Camp, εκεί που ο πάγος λιώνει και κυλούν ρυάκια νερού. Μακάβριο το εύρημα, έρχεται όμως να μας θυμίσει τα γεγονότα του 2014 και το πόσο επικίνδυνη είναι η δουλειά αυτών των ανθρώπων, που καλούνται σήμερα να βγάλουν κάστανα από τη φωτιά.

Εξειδικεύοντας τέλος την υπόθεση “serac” όσο περισσότερο μπορώ, από όσα μαθαίνω σήμερα, το πιο πιθανό σενάριο, είναι κάποιοι από τους Γιατρούς να ξεκινήσουν από κάτω ανηφορίζοντας και κάποιοι από ψηλά, από το Camp-1 κατηφορίζοντας και με τη βοήθεια-υποστήριξη των συντονιστών με τα εναέρια μέσα (drones) να συναντηθούν κάπου στη μέση. Μια τελευταία πληροφορία, θέλει ελικόπτερα να πέταξαν σήμερα πάνω από το Icefall, μεταφέροντας ειδικούς, για να εκφράσουν κι αυτοί την άποψή τους. Ο SPCC ωστόσο κράτησε αποστάσεις, δηλώνοντας πως σε αυτήν την επιχείρηση δεν συμμετείχαν εξουσιοδοτημένα πρόσωπα από τον Οργανισμό, κάτι που ευθέως καθιστά άκυρη την όποια απόπειρα εξεύρεσης λύσης. Το πιθανότερο, καθώς ο χρόνος κυλά γρηγορότερα πλέον, είναι να ενισχυθεί το Σώμα των Icefall Doctors με επιπλέον προσωπικό, που θα παραχωρηθεί από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο βουνό, ώστε να διεκπεραιωθεί το δυσκολότερο πλέον έργο που έχουν μπροστά τους τις ημέρες που ακολουθούν.

Σύμφωνα με άρθρο του Ben Ayers που δημοσιεύτηκε μερικές ώρες νωρίτερα σήμερα στο Outside, υπάρχει ένα καλά οργανωμένο σχέδιο για τη λύση του προβλήματος. Ο Ayers έχει μετακομίσει από τις ΗΠΑ στο Νεπάλ αυτές τις μέρες, όπως κάνει κάθε άνοιξη, για να παρακολουθήσει από κοντά την εξέλιξη της σεζόν. Αυτές τις τελευταίες μέρες βρίσκεται στην πρωτεύουσα των Σέρπα, το κοσμοπολίτικο πλέον Namche Bazaar και από εκεί επικοινωνεί με όλα τα κέντρα, όπου γεννιούνται τα γεγονότα ή πηγάζει η πληροφόρηση. Μαθαίνουμε λοιπόν, ότι μια μεγάλη επιχείρηση, με συνεργασία κυβερνητικών υπηρεσιών και των εταιρειών που οργανώνουν αποστολές (providers ή outfitters, όπως τους αποκαλούν), έχει σχεδιαστεί για να ξεκινήσει να υλοποιείται από αύριο 25/4.

Το σχέδιο έχει δύο σκέλη, το ένα έχει να κάνει με τη διαδρομή στο Icefall, το βασικό κομμάτι δουλειάς και το άλλο έχει να κάνει με την εγκατάσταση μερικών χιλιομέτρων σταθερού σχοινιού πάνω από το Camp-2 στα 6500 μέτρα και μέχρι την κορυφή, στα 8849μ! Το κράτος δίνει λοιπόν 10 άδειες πτήσης ελικοπτέρων στο Camp-2, ώστε να μεταφερθούν με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα τα υλικά που απαιτούνται για το στήσιμο της «γραμμής». Όπως αναφέρεται στο άρθρο, τα ελικόπτερα για να πετάξουν πάνω από το Bace Camp χρειάζονται την κρατική έγκριση! Όπως ανέφερε στο Outside ο διευθυντής του Υπουργείου Τουρισμού Himal Gautam, «με αυτόν τον τρόπο, οποιεσδήποτε περαιτέρω καθυστερήσεις στο Icefall δεν θα προκαλέσουν αργοπορία στο φιξάρισμα των σχοινιών στα ψηλότερα τμήματα του βουνού και θα επιτρέψει και στα δύο τμήματα να γίνεται ταυτόχρονα η προετοιμασία». Στο άρθρο επιβεβαιώνεται και αυτό που υπέθεσα, η ενίσχυση με έμψυχο δυναμικό των Icefall Doctors, που θα προέρχεται από τις εταιρείες. Μάλιστα, θα κινητοποιηθούν και οι πλέον έμπειροι οδηγοί βουνού, αυτοί με πιστοποίηση IFMGA, που αρκετοί βρίσκονται ήδη στο Base Camp στο πλαίσιο αποστολών που έχουν αναλάβει. Θα βοηθήσουν με την εμπειρία και την εξειδίκευσή τους, στην πιο αποτελεσματική δουλειά των Doctors. Ο Thaneswar Guragai, που μίλησε με τον Ayers, είπε πως είναι αισιόδοξος για την έκβαση των εργασιών και πως η δουλειά στο Icefall συγκεκριμένα, θα μπορούσε να ολοκληρωθεί μέχρι την Κυριακή 26/4. Είπε ακόμα, πως η σημερινή συμφωνία είναι ένα παράδειγμα «πίστης των Σέρπα στο βουνό».

UPDATE > 21.04.2026

Σίγουρα αναστατωμένος ο κόσμος της εμπορικής ορειβασίας στα Ιμαλάια, από τον συνεχιζόμενο αποκλεισμό του παγετώνα Κούμπου, που οδηγεί στην καρδιά του Everest, αλλάζοντας τα προγράμματα εκατοντάδων ορειβατών και δεκάδων εταιρειών που τους υποστηρίζουν! Η κατάσταση ενδέχεται να καταλήξει εκρηκτική, εφόσον το τεράστιο κομμάτι πάγου που κρέμεται σαν λαιμητόμος εκατοντάδες μέτρα πάνω από τη διαδρομή, δεν καταρρεύσει από μόνο του σε λίγες μέρες. Ήδη, οι εταιρείες τροποποίησαν τα προγράμματα εγκλιματισμού των πελατών τους, προσφεύγοντας στο γειτονικό Lobuche East των 6000+ μέτρων. Μόλις σήμερα, η Ασημίνα κατέβηκε από το Lobuche, στη δική της ανάβαση προσαρμογής εκεί, κατευθυνόμενη χαμηλότερα τώρα, με ένα τολμηρό σχέδιο στα σκαριά. Κατά τα λοιπά, ξεκίνησαν οι αναβάσεις στις υπόλοιπες Οχτάρες, όπως το Makalu, το Dhaulagiri και το Annapurna. Ο ασταθής καιρός σταθεροποιήθηκε πια, επιτρέποντας στις ομάδες αυτών των βουνών να πετύχουν το στόχο τους. Ωστόσο η αμηχανία με την αναπάντεχη εξέλιξη στο Everest, κυριαρχεί στην επικαιρότητα και αναμένεται να ρίξει λάδι στη φωτιά των συζητήσεων για το τι μέλλει γενέσθαι στην κεντρική σκηνή των Ιμαλαΐων φέτος την άνοιξη.  Αναλυτικότερα, έχουμε και λέμε:

ASIMINA INGLEZOU, EVEREST-LHOTSE-MAKALU : Στο γενικότερο πνεύμα μιας εναλλακτικής εξέλιξης της προετοιμασίας για τον τελικό στόχο σε ένα μήνα από τώρα (μέσα Μαΐου) η Ασημίνα άλλαξε τα σχέδιά της και παρέα με τον οδηγό της, Pemba Dorchee Sherpa, έφυγαν από το EBC, με πρώτο στόχο το γειτονικό Lobuche (6119m), στο οποίο ανέβηκαν μόλις σήμερα, ολοκληρώνοντας έτσι εναλλακτικά το πρώτο rotation, που ήταν προγραμματισμένο να γίνει στο Everest αλλά λόγω της κατάστασης στο Khumbu Icefall, μεταφέρθηκε λίγο παραδίπλα. Σύμφωνα με τα όσα είμαι σε θέση να γνωρίζω, η Ασημίνα ήδη κατευθύνεται χαμηλότερα, στο χωριό Dingboche, από όπου θα πετάξει στις 24 του μήνα με ελικόπτερο για το Base Camp του Makalu! Αξιοποιώντας το χρονικό κενό που δημιουργεί η κατάσταση στο Icefall, αποφάσισε να προσθέσει μια ακόμα «Οχτάρα» στο «καλάθι» της. Μια ξαφνική εξέλιξη αλλά σίγουρα πολύ ευχάριστη! Στο Makalu έχουν ήδη στηθεί τα σχοινιά μέχρι την κορυφή, ανοίγοντας το βουνό για την ανοιξιάτικη σεζόν, από την κλασική πάντα διαδρομή του. Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να δούμε σύντομα την Ασημίνα, να παίρνει τους ανήφορους προς την 5^η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς, με υψόμετρο 8.463 μέτρα. Το Makalu είναι γειτονικό βουνό στο Everest και θεωρείται αρκετά δυσκολότερο τεχνικά, στην normal διαδρομή του!

KHUMBU ICEFALL, CLOSED : Το νέο που κυριαρχεί στην επικαιρότητα της Himalayan spring season χωρίς όμως να κάνει θόρυβο, είναι το αποκλεισμένο Icefall στο Everest. Όλοι μιλούν για αυτό, το κάνουν όμως προσπαθώντας να μην ακουστεί παραπέρα από τους στενούς κύκλους της mountaineering industry του Νεπάλ (συγνώμη για τους καθ’ υπέρβαση ξενικούς όρους αλλά προσπαθώ να είμαι ακριβής, για να μην παραξηγηθώ). Τι συμβαίνει στο Khumbu Icefall, δηλαδή στην «πτώση του παγετώνα Κούμπου»? Αυτό που έγραψα και στις προηγούμενες δύο ενημερώσεις των προηγούμενων ημερών: ένα τεράστιο κομμάτι πάγου κρέμεται ψηλά πάνω από τη διαδρομή που κάθε χρόνο ακολουθούν (αμφίδρομα) οι αποστολές με προορισμό το Everest αλλά και το Lhotse! Αυτό σημαίνει ένα de facto κλείδωμα της πρόσβασης προς το εσωτερικό του βουνού, έναν αποκλεισμό όλων, κάτω από το Icefall. Οι “Doctors” που έχουν επιφορτιστεί με το έργο της τοποθέτησης σχοινιών και σκαλών στις ατέλειωτες χαοτικές ρωγμές (crevasses) του παγετώνα εκεί, έχουν αφοπλιστεί ουσιαστικά. Ήταν 19 Απριλίου του 2014, όταν ένα τεράστιο κομμάτι πάγου ξεκόλλησε από πάνω από την αντίστοιχη ομάδα Σέρπα, σκοτώνοντας με φρικτό τρόπο 16 ορειβάτες, που εκτελούσαν το έργο της ασφάλισης της διαδρομής, οδηγώντας στο κλείσιμο του βουνού εκείνη τη χρονιά σε ένδειξη πένθους για το τραγικό συμβάν, το πλέον πολύνεκρο στην ιστορία του Everest! Φέτος, κανένας δεν διανοείται ότι θα μπορούσε κάτι τέτοιο να επαναληφθεί, για κανένα λόγο και με κανένα κόστος! Ένα τεράστιο κομμάτι πάγου -εκτιμάται στους 15 τόνους- κρέμεται πάλι στο σεράκ του παγετώνα στο αποκαλούμενο West Shoulder του βουνού, απειλώντας ολόκληρη τη σεζόν της φετινής άνοιξης! Η παρακολούθηση της κατάστασης είναι καθημερινή, με πτήσεις drones σε κοντινή απόσταση, όμως η απόφαση των εταιρειών να πραγματοποιήσουν το πρώτο από τα δύο rotations σε περιοχές μακριά από το Base Camp και το ίδιο το Everest, δείχνει πως τα πράγματα δεν είναι και τόσο αισιόδοξα. Σύμφωνα με πληροφορίες που απλώνονται στο διαδίκτυο, κυρίως από τα social media, οι ένοικοι του Everest Base Camp (EBC) ξεκίνησαν ήδη να φεύγουν ένας-ένας προς άλλους προορισμούς, με τους περισσότερους να κάνουν το γειτονικό Lobuche East (6119m) σε απόσταση μιας μόλις ημέρας από το EBC. Άλλοι έφυγαν για το Imja Tse (Island Peak 6189m) και άλλοι όπως μαθαίνω, επιστρέφουν μέχρι και στο Kathmandu! Σύμφωνα με πληροφορία που έλαβα από την Ασημίνα, η 8Κ την πληροφόρησε πως θα χρειαστούν τουλάχιστον 10-15 μέρες για μια οριστική επίλυση. Προσωπική εκτίμηση, πως ίσως να μην βρεθεί μια ικανοποιητική λύση, μεταφέροντας την διαδρομή προς την απέναντι πλευρά του παγετώνα, ώστε να απομακρυνθεί από την επικίνδυνη ζώνη. Αν αυτό ήταν εφικτό, θα είχε εφαρμοστεί χρόνια τώρα. Το συμβάν του 2014 ανάγκασε τις ομάδες των Icefall Doctors να την μετακινήσουν στα επόμενα χρόνια «λίγο πιο ‘κει» όπως λέμε, αυτό όμως δεν είναι αρκετό από μόνο του και αποδεικνύεται φέτος, με τον πιο αγωνιώδη τρόπο! Επίσης, ο Οργανισμός SPCC, που είναι υπεύθυνος για την γενικότερη περιβαλλοντική προστασία της περιοχής αλλά και για την ασφαλή τοποθέτηση για σχοινιά και σκάλες στο Icefall, δεν πρόκειται με τίποτα να επιτρέψει τη διακινδύνευση ανθρώπινων ζωών στον παγετώνα. Αυτό το γνωρίζουν όλοι που εργάζονται στη «βιομηχανία» γι’ αυτό και σιωπούν αλλά και προσπαθούν εναγώνια να βρουν εναλλακτικές λύσεις, καθώς η κλεψύδρα του χρόνου ξεκίνησε να μετρά αντίστροφα!

EVEREST : Το θεωρητικό επίκεντρο της ορειβατικής κίνησης, παραδοσιακά, αρχίζει να ξεθωριάζει εξαιτίας της κατάστασης στο Icefall (βλέπε πιο πάνω). Όπως έγραψα, εκδηλώθηκαν ήδη φυγόκεντρες τάσεις, με τις ομάδες ορειβατών να αποχωρούν από εκεί, η μία μετά την άλλη, μη έχοντας κάτι εκεί, που θα μπορούσε να τους προσφέρει στη διαδικασία εγκλιματισμού σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Από τα δυσάρεστα, η αποχώρηση των Αμερικανών Mitchell & Sacket, η οποία θα επιχειρούσε Νο-Ο2 ανάβαση, καθώς ο νεαρός Mitchell βρέθηκε με συμπτώματα υψομέτρου που χειροτέρευαν, αναγκάστηκε μετά από μέτρηση κορεσμού στο 35 (!) να κάνει αγωγή με οξυγόνο στο EBC, όμως υπήρξαν γαστρεντερικές επιπλοκές και τελικά οι δυο τους αποχώρησαν εντελώς και εγκατέλειψαν την απόπειρα για κάποια άλλη χρονιά. Η Kristin Harila βρέθηκε κι αυτή στο Lobuche East, για να καλύψει κομμάτι του εγκλιματισμού της. Οι υπόλοιποι που απασχόλησαν τα media τις προηγούμενες ημέρες δεν έχουν δώσει κάτι νεότερο στην επικαιρότητα, με εξαίρεση ίσως τον Karl Egloff που μόλις σήμερα ανέβασε στο λογαριασμό του ενημέρωση, πως βρέθηκε στο Mera Peak για εγκλιματισμό, όπου βλέποντας τις ευνοϊκές καιρικές συνθήκες στο Khare (οικισμός στα 5000μ), “χτύπησε” αυθημερόν την κορυφή στα 6471μ και επέστρεψε. Το Mera είναι μεν ψηλό ως “trekking” κορυφή αλλά εντελώς πεζοπορικό, άρα προσφέρεται για προσπάθειες ταχύτητας χωρίς τεχνικές απαιτήσεις.

ΑΔΕΙΕΣ : μέχρι τις 17/4 είχαν εκδοθεί 360 άδειες για το Everest (331 την ίδια ημερομηνία πέρυσι), γεγονός που δείχνει την αυξητική τάση και τη ζήτηση για την ψηλότερη κορυφή, παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Τουρισμού, η τουριστική κίνηση για πεζοπορία & αναψυχή είναι φέτος μειωμένη κατά 60%, λόγω της κρίσης στον Περσικό Κόλπο. Πέρυσι (2025) είχαν εκδοθεί συνολικά 469 άδειες για το Everest, δημιουργώντας έσοδα $5 εκατομμυρίων για το κράτος. Συνολικά, στην περσινή ανοιξιάτικη σεζόν πραγματοποιήθηκαν 722 αναβάσεις Everest, περιλαμβάνοντας 272 αλλοδαπούς (πελάτες) και 434 ντόπιους (οδηγούς). Ο Pemba Sherpa της 8Κ δήλωσε σε ρεπορτάζ, ότι ενώ οι κρατήσεις για trekking στην εταιρεία του έπεσαν θεαματικά φέτος σε σχέση με πέρυσι, οι κρατήσεις για το Everest παρέμειναν σταθερές. Ωστόσο, όπως ανέφερε, οι τιμές σε όλα έχουν σημειώσει μεγάλη αύξηση έως και 30% λόγω της ανόδου στα καύσιμα (προϊόντα, υπηρεσίες, εστίαση, εξοπλισμός, μεταφορές, μετακινήσεις).

ΚΥΝΗΓΟΙ ΡΕΚΟΡ : Και μέσα σε όλους τους υπόλοιπους «μικρούς παίχτες» που κυνηγούν μια θέση σε κάποια λίστα, στην καλύτερη περίπτωση σε εκείνην του Guinness, δύο Νεπαλέζοι κυνηγούν ο ένας τον άλλον για το ποιος θα ολοκληρώσει πρώτος τρεις φορές τις 14 Οχτάρες! Ο ένας από τους δύο είναι ο αστέρας Nirmal Purja (aka Nismdai) και ο Sanu Sherpa. Και οι δυο τους αυτές τις μέρες ανέβηκαν με πελάτες στο Dhaulagiri συμπληρώνοντας έτσι τη 12^η Οχτάρα τους στον 3^ο γύρο και τους απομένουν μόνο δύο κορυφές πλέον για να ολοκληρώσουν! (Cho Oyu και για τους δύο, GII για τον Nimsdai και Shisha για τον Sanu. Ποιος θα είναι άραγε ο πρώτος σε αυτήν την «θορυβώδη» κούρσα, που αφορά πλέον μόνο τους (Νεπαλέζους) επαγγελματίες του χώρου?

DHAULAGIRI 8167 : Οι πρώτες αναβάσεις έγιναν από την ομάδα των επαγγελματιών του βουνού, με έναν περίεργο όμως τρόπο αυτή τη φορά. Η ομάδα των Σέρπα αφού άπλωσε όλα τα καρούλια σχοινί στην πλαγιά, περίπου ένα χιλιόμετρο μακρύτερα από την κορυφή, στα 7850 όπως αναφέρει ο Ουκρανός Valentyn Sypavin, που ακολουθούσε τους rope-fixers της “Imagine Nepal” με στόχο φυσικά την κορυφή. Συνεχίζοντας την περιγραφή του ο Sypavin λέει: «…για λίγο όλοι τους κάθισαν στο χιόνι, μη ξέροντας τι να κάνουν. Τότε, η Ελβετή Chritine Vogondy -στην 3^η της προσπάθεια στο Dhaulagiri- προχώρησε μπροστά. Μας αποκάλεσε αδύναμους και μας είπε ότι δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Τα κορίτσια ξέρουν πάντα πώς να παρακινήσουν…» έγραψε ο Sypavin. Αμέσως, ο Lakpa Ongjuk Sherpa πήρε το πιολέ του και βγήκε μπροστά στο λούκι που οδηγεί στη ράχη της κορυφής. O Sypavin έγραψε και το αμίμητο: «ξεμείναμε από σχοινιά 200 μέτρα από την κορυφή, έχουμε όμως 4G». Συνολικά, 19 ορειβάτες έφτασαν στην κορυφή στις 17 Απριλίου, μετά από ένα 10ήμερο σφοδρών καιρικών συνθηκών με καταστροφή εξοπλισμού και υλικών, εγκλωβισμένοι στο BC. Ανάμεσά τους και πέρα από τους 5 rope-fixers, υπήρχαν και οι δύο γυναίκες που μόλις συμπλήρωναν τη 12^η Οχτάρα τους η καθεμία, η Ελβετή Vogondy και η Ουκρανή Iryna Galay. Από τους 19, οι 10 ήταν οδηγοί (ανάμεσά τους Sanu & Nimsdai) και οι 9 οδηγούμενοι (πελάτες).

ANNAPURNA 8091 : Πάνω από 20 ορειβάτες πάτησαν στο Annapurna στις 18 Απριλίου, όταν πλέον οι συνθήκες βελτιώθηκαν, όπως και στο γειτονικό Dhaulagiri (η κοίτη του ποταμού Kali Gandaki χωρίζει τα δύο αυτά βουνά). Μεγάλες ποσότητες χιονιού είχαν συσσωρευτεί και εδώ πριν ανοίξει οριστικά ο καιρός. Τη νύχτα που όλοι τους ξεκίνησαν προς την κορυφή στα 8091 μέτρα, από την κλασσική «Γαλλική» διαδρομή του 1950, το κρύο ήταν αφόρητο και γινόταν ακόμα πιο ακραίο εξαιτίας σφοδρών ανέμων. Παρόλα αυτά, οι περισσότεροι κατάφεραν να φτάσουν στην κορυφή, μάλιστα 3 από αυτούς χωρίς Ο2 : Israfil Ashurli (Azerbaijan), Valeriy Babanov (Russia), Vitali Shipilov (Russia). Να σημειώσω πως ο 62χρονος Babanov, είναι επαγγελματίας οδηγός βουνού (IFMGA), έχει βραβευτεί δύο φορές με το Piolet d’ Or και στο βιογραφικό του έχει συγκλονιστικές αλπικές αναβάσεις στα Ιμαλάια (Jannu, Meru, GI, Nuptse, Dhaulagiri, Kangtega), έχοντας ανέβει τις 8 από τις 14 Οχτάρες, ανάμεσά τους και το Annapurna αλλά από άλλη διαδρομή. Από τις αξιοσημείωτες ανεπιτυχείς ανεπιτυχείς προσπάθειες στο Annapurna και εκείνη του Ρώσου Anton Pugovkin, ο οποίος έφτασε στην προκορυφή στα 8050μ και υποχώρησε, καθώς ήταν χωρίς Ο2. Επίσης της Ανδορινής Stefi Troguet, που κι αυτή προσπάθησε χωρίς Ο2 αλλά υποχώρησε από το φρικτό κρύο περίπου στα 7500μ. Προτίμησε να επιχειρήσει μια επόμενη φορά Νο-Ο2 παρά να κάνει υποβοηθούμενη ανάβαση. Πέρα από την Troguet, υπήρξαν δύο ακόμα ορειβάτες επίσης χωρίς Ο2, που τηρώντας τον κανόνα του χρονικού ορίου, όταν το έπιασαν υποχώρησαν για λόγους ασφάλειας, κάτι που δείχνει επαγγελματισμό, αν μη τι άλλο. Γιατί σημασία δεν έχει η ανάβαση αλλά η ασφαλής επιστροφή! Κι εδώ ακριβώς, έχουμε κι ένα συμβάν, μία μέρα μετά (19/4), όπου ο οδηγός της 8Κ Dawa Nurbu, που συνόδευε τον επαγγελματία οδηγό βουνού, Ελβετό Richard Markus, χάθηκε πάνω από το C-4 κατηφορίζοντας από την κορυφή. Αναγκάστηκε να μείνει στο βουνό τη νύχτα και την επόμενη μέρα, χάρη στην αυταπάρνηση φίλου και συναδέλφου του (Ashok Lama), ο οποίος μεταφέρθηκε στο C-3 με ελικόπτερο και ανηφόρισε για να βρει τον Dawa και να τον κατεβάσει με ασφάλεια στο C-3, από όπου και τον παρέλαβε το ελικόπτερο, μεταφέροντας τον με ελαφρά κρυοπαγήματα στο νοσοκομείο της Pokhara. Ένα άλλο συμβάν που προβληματίζει γενικότερα, είναι ο ελλιπής εγκλιματισμός των ορειβατών που επιχειρούν στα 8000 μέτρα. Εδώ έχουμε την περίπτωση ενός ακόμα ορειβάτη, του Israfil Ashurli, ο οποίος επιχείρησε το Annapurna χωρίς οξυγόνο, έχοντας μόνο το Mera Peak (6471μ) ως προσαρμογή μέχρι να φτάσει στις πλαγιές του. Μαζί του ήταν και δύο Ρώσοι, οι Anton Pugovkin και Vitaly Shipilov, με επίσης ελλιπή εγκλιματισμό, που όμως ανέβηκαν στην κορυφή Νο-Ο2 και κατάφεραν να κατέβουν μόνοι τους μέχρι το BC στη συνέχεια. Αυτό όμως δεν συνέβη με τον Ashurli, ο οποίος χρειάστηκε να μεταφερθεί με κρυοπαγήματα στο νοσοκομείο με ελικόπτερο από το C-3. Όπως τονίζουν κύκλοι του χώρου, ο ελλιπής εγκλιματισμός στο Annapurna, οφείλεται στο γεγονός ότι οι εταιρείες προσπαθούν να τελειώσουν στα γρήγορα τις αποστολές τους εκεί και να τραβήξουν πίσω στο Everest τους οδηγούς τους, για να αντιμετωπίσουν την αυξημένη κίνηση εκεί, η οποία ξεκινά να κορυφώνεται μετά τα μέσα Απριλίου. Lack of personnel λοιπόν η αιτία για τις τσαπατσουλιές σε Annapurna & Dhaulagiri.

MAKALU 8463 : Και εδώ, έξι Νεπαλέζοι rope-fixers έστησαν τον «διάδρομο» των σταθερών σχοινιών μέχρι την κορυφή, πατώντας την φυσικά! Ήδη στο BC βρίσκονται κάποιες αποστολές που ξεκίνησαν τη διαδικασία του rotation. Στο Makalu θα βρούμε τις επόμενες ημέρες και την Ασημίνα, που όπως έγραψα πιο πάνω, εκμεταλλευόμενη το κενό απραξίας των αποστολών στο Everest, αποφάσισε να το αξιοποιήσει δημιουργικά, επιχειρώντας μια ακόμα Οχτάρα, δύσκολη θα πρέπει να πω, παρέα με τον οδηγό της Pemba Dorchee Sherpa, της 8Κ, o οποίος μάλιστα έλκει την καταγωγή του από κάποιο χωριό στους πρόποδες του Makalu, όπως και πολλοί συνάδελφοί του βέβαια.

UPDATE > 16.04.2026

ΑΣΗΜΙΝΑ ΙΓΓΛΕΖΟΥ (EVEREST-LHOTSE) : Από προχθές 14/4 έφτασε με την ομάδα της 8Κ στο Everest Base Camp, στα 5350μ, όπου και θα περάσει τις επόμενες 30-40 ημέρες, στην προσπάθειά της να ανέβει στο Everest και στο Lhotse. Η επικοινωνία μαζί της δεν είναι εφικτή δυστυχώς, παρά μόνο στο ελάχιστο, από το οποίο ελάχιστο επιβεβαιώθηκε σήμερα η πληροφορία που κυκλοφορεί μέρες τώρα στο διαδίκτυο και θέλει τους Icefall Doctors να έχουν εξουδετερωθεί από τις συνθήκες που επικρατούν στο φοβερό Khumbu Icefall. Εκεί, ένα τεράστιο κομμάτι πάγου από την άκρη του παγετώνα (σεράκ) κρέμεται σε ύψος πάνω από τη διαδρομή και όλοι εκτιμούν πως από μέρα σε μέρα αυτό θα ξεκολλήσει και θα καταρρεύσει! (αναφέρομαι πιο κάτω στο θέμα). Οι αλλαγές που ήδη ανακοίνωσε η 8Κ στους ορειβάτες της, προβλέπουν προφανώς το Plan-B που έχουν καταστρώσει εκ των προτέρων. Αυτό που πληροφορήθηκα είναι πως τα δύο “rotations” κατά μήκος της διαδρομής προς την κορυφή συμπτύσσονται σε ένα, λόγω διαθέσιμου χρόνου! Αντ’ αυτού, η εταιρεία οργανώνει ανάβαση στη γειτονική κορυφή Lobuche East (6117m), ώστε να καλυφθεί το πρώτο από τα δύο αυτά στάδια προετοιμασίας (εγκλιματισμού) και εξάσκησης στις τεχνικές ανάβασης και κατάβασης. Η ίδια βρίσκεται ακόμα στο στάδιο του εγκλιματισμού στα 5500 μέτρα και όπως αναγνώρισε και η ίδια, είναι άλλο να βρίσκεσαι σε αυτά τα υψόμετρα για κάποιες ώρες μόνο και άλλο να πρέπει να περνάς ολόκληρα 24ωρα εκεί. Τα βράδια ειδικά, ο πονοκέφαλος είναι εξαιρετικά έντονος και οι Σέρπα προσπαθούν να την κάνουν περισσότερο ενεργητική, ώστε να βρίσκεται λιγότερες ώρες ξαπλωμένη σε ένα στρώμα. Και για να μην πιστέψει κανείς πως οι εταιρείες αποδέχονται άκριτα τους ορειβάτες-πελάτες τους, ήδη μία ορειβάτισσα της δικής της αποστολής, η οποία έδειχνε εμφανέστατα σημάδια αδυναμίας να ακολουθήσει τους ρυθμούς προώθησης της υπόλοιπης ομάδας, οδηγήθηκε προς την έξοδο! Τα παραδείγματα ορειβατών που δεν είχαν τα στοιχειώδη προσόντα στο παρελθόν και οδήγησαν σε μοιραίες εξελίξεις και τους οδηγούς τους, είναι πολλά και οδυνηρά και κανένας δεν προτίθεται να συνεχίσει αυτή τη «ρώσικη ρουλέτα» χάριν του μεροκάματου.

ΦΩΤΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ (MAKALU) : Με μια λιτή ανάρτησή του στο FB ο Φώτης μας πληροφόρησε ότι ένα μικρό ατύχημα που είχε στην πορεία του προς το Makalu BC του στοίχισε ένα σπασμένο δόντι και την αναγκαστική πρόωρή του αποχώρηση από την αποστολή και την άμεση επιστροφή του στην Ελλάδα. Μια πολύ στενάχωρη, αναπάντεχη εξέλιξη για τον Έλληνα ορειβάτη, που θα επιχειρούσε σε μια Οχτάρα, που λίγοι Έλληνες έχουν βρεθεί στο παρελθόν. Εύχομαι ταχεία ανάρρωση στον Φώτη και ότι καλύτερο για το μέλλον στα σχέδιά του.

KHUMBU ICE FALL : Το μεγαλύτερο ζήτημα αυτή τη στιγμή, είναι ο τεράστιος όγκος πάγου (serac) που επικρέμεται πάνω από το Khumbu Icefall και μπορεί οποτεδήποτε να αποκολληθεί και να έχει τραγικές συνέπειες. Το 2014 σε ένα τέτοιο συμβάν έχασαν τη ζωή τους 16 Σέρπα, που προσπαθούσαν να φιξάρουν σχοινιά και σκάλες. Το 2023 άλλοι 3 Σέρπα έχασαν τη ζωή τους στο Icefall καθώς μετέφεραν υλικά στις κατασκηνώσεις πάνω από το EBC. Το 2024, σε μια παρόμοια κατάσταση, η περίοδος αναβάσεων στο Everest καθυστέρησε, όπως ακριβώς καθυστερεί και φέτος. Προς το παρόν οι Icefall Doctors προσπαθούν τα τακτοποιήσουν άλλες εκκρεμότητες που τους έχουν ανατεθεί, ώστε να κερδηθεί ο χρόνος που χάνεται στο Icefall περιμένοντας τον πάγο να καταρρεύσει χωρίς επιπτώσεις για τους ίδιους. Εδώ επανέρχεται στην επιφάνεια, ήπια για την ώρα, η κουβέντα για μια εναλλακτική διαδρομή, που θα αποφεύγει το Icefall. Ο Γάλλος παλαίμαχος ορειβάτης Marc Batard και η ομάδα που έχει συστήσει από το 2022, κάνουν προσπάθειες σε μια εναλλακτική που ο Batard εντόπισε πετώντας με ελικόπτερο το 2021, στη βραχώδη απόληξη του Nuptse, αποφεύγοντας όντως το Icefall. Όμως, οι κλίσεις είναι μεγάλες και χρειάζεται πολλή δουλειά ώστε να καταστεί προσβάσιμη αυτή η διαδρομή, ειδικά για βαστάζους που μεταφέρουν βαριά φορτία προς τα πάνω. Για την ώρα, το “Batard-project” μοιάζει πολύ εξασθενημένο, καθώς λίγοι ασχολούνται μαζί του και η ομάδα του μοιάζει να μην ενεργοποιήθηκε φέτος την άνοιξη και πάλι, για να ολοκληρώσει τη διαδρομή.

EVEREST BASE CAMP (EBC) : Ο κόσμος συγκεντρώνεται μέρα με τη μέρα στο EBC και σύμφωνα με κάποιον που βρίσκεται εκεί για πολλές μέρες ήδη, τον Αμερικάνο Justin Sacket, ήδη στο χώρο βρίσκονται περίπου 3500 άνθρωποι! Υπερβολικό? Ίσως, όμως ο τελικός πληθυσμός του EBC κάθε άνοιξη ξεπερνά τις 2000, αν συνυπολογίσουμε πελάτες, οδηγούς, βοηθητικό προσωπικό, διαχείριση, εκπροσώπους του κράτους κλπ. Ο Sacket, Αμερικανός οδηγός βουνού, βρίσκεται εκεί με τον νεαρό Ryan Mitchell, για να επιδιώξουν No-O2 ανάβαση στο Everest. Όμως σύμφωνα με την τελευταία του ενημέρωση, ο Mitchell αντιμετωπίζει γαστρεντερικά προβλήματα και βρίσκεται σε αγωγή οξυγόνου στο αντίσκηνό του και ενδεχομένως, όταν γίνει καλά, να επανεξετάσουν το αν θα επιχειρήσουν χωρίς Ο2 την ανάβασή τους. Εδώ να πω, ότι σε video-call των προηγούμενων ημερών, ο Mitchell είχε δηλώσει πως ο Σέρπα που θα τους ακολουθεί στην τελική ανάβαση, θα μεταφέρει και φιάλες οξυγόνου σε περίπτωση που χρειαστούν! Εντάξει, όπως καταλαβαίνετε το πράγμα έχει ξεχειλώσει τελείως εκεί στο Έβερεστ. Κάποιοι δηλώνουν No-O2 αναβάσεις αλλά βάζουν και κάποιον με μπουκάλες να τους ακολουθεί, «σε περίπτωση που». Φαιδρές καταστάσεις… Από εκεί και πέρα, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο EBC, με όλους τους πρωταγωνιστές να βρίσκονται είτε εκεί, είτε λίγες μέρες δρόμο πριν, καθοδόν πάντως. Ο Kami Rita Sherpa έφτασε στο Lukla ως οδηγός ομάδας εμπορικής αποστολής, με στόχο την τελευταία του -όπως δηλώνει- προσπάθεια ανάβασης στο Έβερεστ, που αν όλα πάνε καλά θα είναι η 32^η, με πρώτη το 1997 σε ηλικία 27 ετών τότε. Στα 55 του σήμερα ο Kami Rita, έχει πατήσει 44 φορές σε κορυφές των 8000 μέτρων, στο πλαίσιο της δουλειάς του ως οδηγός βουνού. Ο ίδιος δήλωσε αυτές τις μέρες, πως σκοπεύει να συνεχίσει την ενασχόλησή του από εδώ και πέρα μόνο με το εμπορικό trekking, αφήνοντας οριστικά την ορειβασία. Να σημειώσω, πως σε παλιότερη συνέντευξή του είχε δηλώσει πως δεν θα ήθελε τα παιδιά του να ακολουθήσουν το δικό του επαγγελματικό δρόμο. Ο Kami Rita ζει μόνιμα στο Kathmandu μαζί με την οικογένειά του, όπως και οι περισσότεροι οδηγοί βουνού στο Νεπάλ, έχοντας αποκτήσει μια σχετική οικονομική άνεση, για τα δεδομένα του Νεπάλ πάντα και όχι με δυτικά πρότυπα.

KRISTIN HARILA : Η «αστέρας» των ημερών μας, κάτοχος (ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες) του ρεκόρ ταχύτητας ανάβασης στις 14 οχτάρες των Ιμαλαΐων, με 92 ημέρες (2023), επιστρέφει στο Νεπάλ φέτος για το αποκαλούμενο “triple crown” (Nuptse-Lhotse-Everest), χωρίς μάλιστα οξυγόνο. Σε συνέντευξή της στον Ben Ayers, στο Κατμαντού, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει για τα βουνά, δήλωσε πως μάλλον είναι η τελευταία της προσπάθεια για τις ψηλές κορυφές των Ιμαλαΐων, με τη σκέψη πλέον της 40χρονης Νορβηγίδας να είναι εστιασμένη στη δημιουργία οικογένειας. Όπως σημειώνει ο Ayers στο άρθρο του στο Outside, η Harila θα επιχειρήσει μια πολύ δύσκολη κορυφή, το Nuptse (7861m), μακράν τεχνικότερο από Lhotse & Everest, τη στιγμή που όλες οι αναβάσεις της μέχρι σήμερα στις Οχτάρες, έγιναν όλες με οξυγόνο (εξαιρείται το Cho Oyu). Όμως οι τεχνικές απαιτήσεις του Nuptse είναι πάρα πολύ ψηλές -σημειώστε ότι στην κορυφή του έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα μόλις 45 ορειβάτες- και οι τεχνικές ικανότητες της Harila δεν φτάνουν σε αυτό το επίπεδο. Το Nuptse δεν είναι εμπορική κορυφή και για να φτάσει κανείς στο ψηλότερο σημείο της, θα πρέπει να καβαλήσει στην κυριολεξία για αρκετή απόσταση την κόψη της κορυφογραμμής, με κορνίζες χιονιού να χάσκουν στο κενό! Πιστεύω πως η μέχρι σήμερα πλούσια εμπειρία της Χαρίλα από τα Ιμαλάια, θα την βοηθήσει να πάρει τη σωστή απόφαση, αν βρεθεί με τον οδηγό της μπροστά σε αδιέξοδο στο απαιτητικό Nuptse, όπου να θυμίσω ότι το 2017 έχασε τη ζωή του ο τρομερός Ελβετός Ueli Steck, ο αποκαλούμενος και Swiss Machine, στην περίοδο προετοιμασίας του.

SEA-TO-SUMMIT : Τρεις για την ώρα οι επίδοξοι ορειβάτες που ξεκίνησαν από τον Κόλπο της Βεγγάλης με προορισμό το Everest, διανύοντας μέχρι τη βάση του βουνού πάνω από 2000 χιλιόμετρα με κάποιο τρόπο. Ανάμεσά τους, ο Πολωνός Lucas Wigry με το σπαστό vintage ποδηλατάκι του, που πέρασε προχτές από το Namche, ο Ρουμάνος Chris Cristea και ο Αυστραλός Oliver Foran. Ο Foran σκοπεύει να καταρρίψει το προηγούμενο ρεκόρ των 70 περίπου ημερών κατά μία εβδομάδα, ποδηλατώντας από τη θάλασσα μέχρι τους πρόποδες της οροσειράς. Μένει να δούμε την εξέλιξη των προσπαθειών τους, όμως εκείνο που μπορούμε να σημειώσουμε, είναι ότι καθώς μια «απλή» ανάβαση στο Everest συνεχίσει να χάνει το ενδιαφέρον της για την κοινή γνώμη, κάποιοι προσπαθούν να διαφοροποιηθούν κάνοντας τη διαφορά. Να θυμίσουμε πως πρώτος διδάξας σε αυτό ήταν ο Goran Kropp το 1996, ο οποίος κάλυψε με ποδήλατο την απόσταση Σουηδία-Νεπάλ, σέρνοντας 100 και πλέον κιλά πίσω από το ποδήλατό του, ανέβηκε solo και χωρίς οξυγόνο στο Everest (τότε δεν ήταν υποχρεωτική η παρουσία οδηγού) και μετά ξαναπήρε το ποδήλατο και επέστρεψε πίσω στην Σουηδία. Ένα πραγματικό κατόρθωμα, ανεπανάληπτης αξίας και σημασίας στο διηνεκές!

SUMMIT-TO-SEA : Περισσότερο ενδιαφέρον μάλλον από τις προσπάθειες που ξεκινούν από τη θάλασσα, παρουσιάζει η περίπτωση μιας ομάδας που θα επιχειρήσει το αντίστροφο: αφού ανέβει στην κορυφή του Everest, να κατέβει το ποτάμιο δίκτυο με καγιάκ, μέχρι τον Κόλπο της Βεγγάλης! Τρεις Νεπαλέζοι ορειβάτες (Chandra B Ale, Ang Tshering Lama και Nishan Adhikari) αφού κατέβουν από το Everest θα πεζοπορήσουν χαμηλότερα και από εκεί θα κωπηλατήσουν μέχρι τη θάλασσα στη Βεγγάλη. Η προσπάθειά τους έχει στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για την κατάσταση των ποτάμιων υδάτων σε σχέση με την υγεία του πληθυσμού.

ΑΔΕΙΕΣ ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ : Η ανανεωμένη κατάσταση αδειών ορειβασίας στα βουνά του Νεπάλ, με ημερομηνία 15/4, αθροίζει 700 άδειες συνολικά, οι 300 από τις οποίες αφορούν το Everest. Σε ζητήματα κατανομής, το βουνό που ακολουθεί σε πλήθος αδειών είναι το Ama Dablam (70), το Makalu (54), Lhotse (41), Dhaulagiri (28), Annapurna (27) κ.ο.κ. Από εθνικότητες, κυριαρχούν οι Κινέζοι (89), οι Αμερικάνοι (71) και σε παρόμοια επίπεδα μεταξύ τους, ακολουθούν Γερμανοί, Ινδοί, Βρετανοί και Ρώσοι. Εντυπωσιακή η παρουσία Βιετναμέζων (17) αλλά και Νεπαλέζων (9). Φυσικά βλέπουμε και την Ελλάδα, με 4 άδειες. Σύμφωνα με τον Alan Arnette, οι φετινές αναβάσεις στο Everest αναμένεται να ξεπεράσουν το προηγούμενο ρεκόρ, κάτι που προϋποθέτει τουλάχιστον 400 άδειες, δεδομένου ότι σε αυτούς που παίρνουν την άδεια για κορυφή, δεν συμπεριλαμβάνονται οι οδηγοί αλλά μόνο οι οδηγούμενοι (πελάτες). Αν υπολογίσουμε ότι ο μέσος όρος οδηγών/οδηγούμενων είναι 60/40, μόνο έτσι θα φτάσουμε στην κατάρριψη του προηγούμενου ρεκόρ των 875 αναβάσεων το 2019. Οψόμεθα…

ANNAPURNA : Σε εξέλιξη η summit bid 8-9 ορειβατών, οι οποίοι εκμεταλλεύονται το παράθυρο του καιρού εκεί, καθώς το jet stream έχει εξασθενίσει, άρα οι άνεμοι ψηλά έχουν καταλαγιάσει, βοηθώντας την προσπάθειά τους. Όλοι τους ανεβαίνουν σε Νο-Ο2 προσπάθεια και αναμένεται να επιστρέψουν στο BC στις 19/4. Είναι πάντως άγνωστο σε τι κατάσταση βρίσκονται τα φιξαρισμένα σχοινιά που είχαν ήδη στηθεί πριν ξεσπάσει μια χιονοθύελλα αρχές Απριλίου.

UNCLIMBED PEAK : Κορεάτικη 7μελής αποστολή κατευθύνεται στην περιοχή του Kangchenjunga για να επιχειρήσουν σε 6άρα απάτητη κορυφή της περιοχής εκεί, την Sato Peak (6150m ή 6220m), στην οροσειρά Janak Himal στα σύνορα με την Κίνα. Οι Κορεάτες θα επιχειρήσουν σε αλπικό στυλ, χωρίς τη βοήθεια οδηγών και θα μείνουν στο βουνό για έναν περίπου μήνα.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΕΖΟΠΟΡΟΥ : Νεκρός βρέθηκε προχτές 38χρονος Κορεάτης πεζοπόρος, στο Kongma La, λίγο μακρύτερα από το Lobuche, στην περιοχή του Khumbu. Όπως ανακοίνωσε η Αστυνομία, ο θάνατός του προήλθε από πτώση έξω από το μονοπάτι.

UPDATE > 11.04.2026

ASIMINA’S DOUBLE CROWN 2026 (EVEREST-LHOTSE)

Συνεχίζεται η πορεία προσέγγισης προς το Everest Base Camp (EBC) της αποστολής στην οποία συμμετέχει η Ασημίνα. Σήμερα 10/4 διανυκτερεύουν στο Tengboche, μια μικρή πολιτεία πανδοχείων που στήθηκε χρόνια τώρα γύρω από το ομώνυμο βουδιστικό μοναστήρι, σε υψόμετρο 3860 μέτρων. Η ιστορία του Tengboche στη σύγχρονη ορειβασία είναι αξιοσημείωτη, καθώς το 1950 &1951 αποτέλεσε ορμητήριο των εξερευνητικών αποστολών της νότιας πλευράς του Έβερεστ (Houston/Tilman & Shipton), στο πολύτιμο έργο της αναζήτησης βιώσιμης διαδρομής προς την κορυφή, στην κρίσιμη περίοδο που το Θιβέτ είχε μόλις κλείσει τα σύνορά του στους ξένους, άρα και στην βόρεια πλευρά του Έβερεστ. Η πορεία της αποστολής συνεχίζεται αύριο προς στο χωριό Dingboche (4410m). Η Ασημίνα είναι σε εξαιρετική κατάσταση και ο σκόπιμα αργός ρυθμός πορείας την ξενίζει αρκετά, έχοντας συνηθίσει να κινείται με αγωνιστικές ταχύτητες και για μεγάλες αποστάσεις καθημερινά. Ο εγκλιματισμός όμως είναι μια κρίσιμη διαδικασία, που για να έχει αποτέλεσμα θα πρέπει να γίνεται συστηματικά και με αργό ρυθμό (περίπου 300-400 μέτρα ανάβασης καθημερινά). Οι στοιχειώδεις ευκολίες στα σημεία διανυκτέρευσης, συντελούν σε μια σχετικά άνετη διαμονή και διατροφή, σε σχέση με όσα θα συναντήσουν ψηλότερα, από το EBC και πάνω.

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΑ (11.04.2026)

• ΚΑΙΡΟΣ : Αρκετά ασυνήθιστη για την εποχή φέτος η παράταση μέσα στον Απρίλιο των χειμωνιάτικων συνθηκών στην οροσειρά, έχει προκαλέσει αρκετά προβλήματα και κυρίως καθυστερήσεις σε εμπορικές αποστολές που βρίσκονται ήδη σε άλλα βουνά του Νεπάλ. Εδώ και μέρες φτάνουν πληροφορίες από το κεντρικό Νεπάλ, από αποστολές σε εξέλιξη σε δύο άλλες Οχτάρες, το Annapurna (8091) και στο Dhaulagiri (8167). Βαριές χιονοπτώσεις εδώ και μία εβδομάδα, έχουν στοιβάξει μεγάλες ποσότητες χιονιού, αναγκάζοντας τα μέλη των αποστολών να κατέβουν στα χωριά της περιοχής, μέχρι να καταλαγιάσει το φαινόμενο. Χτεσινό βίντεο από το BC του Dhaulagiri, δείχνει μεν τον καιρό να έχει ανοίξει, όμως σφοδροί άνεμοι μαστιγώνουν την κατασκήνωση. Ακόμα και στην περιοχή του Khumbu, όπου και το Everest, το χιόνι «εξουδετέρωσε» τις προσπάθειες ανάβασης εγκλιματισμού στο Ama Dablam (6812) από μέλη αποστολών του Makalu (8481), τα οποία βλέποντας το αδιέξοδο, αποφάσισαν να υποχωρήσουν και να πάρουν το δρόμο για τον τελικό τους προορισμό. Το χιόνι έχει καλύψει τα υψόμετρα πάνω από τα 3500 μέτρα και φωτογραφίες από χωριά στα 3800μ στο Manaslu circuit, δείχνουν πάχη χιονιού πάνω από 20-30 εκατοστά! Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να μείνουν ανεπηρέαστοι από τον καιρό οι «Γιατροί του Παγετώνα» (Icefall Doctors), που έχουν αναλάβει το έργο της γεφύρωσης των χασμάτων (crevasses) του παγετώνα Khumbu, πάνω από το BC του Everest. Πληροφορίες λένε πως βρίσκονται σε αναγκαστική ανάπαυση και πως θα προσπαθήσουν εναλλακτικά να ασχοληθούν με στήσιμο των Camps 1 & 2, στα 6100μ και 6400μ αντίστοιχα. Πάντως, trekkers έφτασαν αυτές τις μέρες στο EBC και ανέβασαν φωτογραφίες του χιονισμένου τοπίου στα social media. Οι προοπτικές ωστόσο στις προγνώσεις, δείχνουν σταδιακή υποχώρηση και των φαινομένων και του κρύου μέχρι τις 15/4, με ανάπτυξη όμως για λίγες μέρες του Jet Stream στην ψηλότερη ατμόσφαιρα, που θα πλήξει τα υψόμετρα πάνω από τα 8000 μέτρα.
• ΑΔΕΙΕΣ : Μέχρι τις 5 Απριλίου είχαν εκδοθεί 236 άδειες για βουνά του Νεπάλ, ψηλότερα των 6000 μέτρων, εξαιρούνται οι λεγόμενες trekking κορυφές. Προηγείται το Everest με 73 (θα αυξηθούν θεαματικά τις επόμενες ημέρες), το Ama Dablam (34), Annapurna (27), Dhaulaghiri (17). Από τις υπόλοιπες Οχτάρες: Makalu (5) και Lhotse (12). Απουσιάζουν από τη λίστα, το Manaslu, το Kangchenjunga και το Cho Oyu, το οποίο όμως απευθύνεται σε εξαιρετικά έμπειρους ορειβάτες -όλοι ανεβαίνουν από την εύκολη πλευρά, του Θιβέτ- και οι εταιρείες δεν το συμπεριλαμβάνουν στα κανονικά προγράμματά τους. Η σεζόν μόλις ξεκίνησε και είναι βέβαιο ότι στην επόμενη αναθεώρηση των στοιχείων του Υπουργείου για τις άδειες, θα δούμε πολλαπλάσια νούμερα. Να θυμίσω πως η Κίνα δεν επιτρέπει για φέτος την άνοιξη αναβάσεις από το έδαφός της, άρα Everest, Cho Oyu & Shishapangma είναι εκτός εμβέλειας!
• MAKALU : ελληνικό ενδιαφέρον φέτος την άνοιξη στο 5^ο ψηλότερο βουνό της οροσειράς, με τον Φώτη Θεοχάρη να επιχειρεί εκεί, με την SST. Όπως διαβάζω στις ειδήσεις, η κατάσταση είναι δύσκολη στο BC του βουνού, με πολύ χιόνι να έχει καλύψει την απομονωμένη περιοχή εκεί. Λέγεται πως οι ορειβάτες που θα επιχειρήσουν φέτος στο Makalu, θα μείνουν στο Advanced Base Camp (ABC), καθώς το φρέσκο χιόνι έχει καλύψει crevasses στον παγετώνα, κάνοντας επικίνδυνο το πέρα-δώθε για λόγους εγκλιματισμού. Ο Φώτης βρίσκεται ήδη στο Νεπάλ.
• EVEREST : Όπως έγραψα και στο προηγούμενο post, με το ζόρι βρίσκουμε κάποιο σοβαρό project (και) φέτος στη Στέγη του Κόσμου. Δυο απόπειρες κατάρριψης ρεκόρ ταχύτητας, τέσσερις προσπάθειες χωρίς οξυγόνο, αρκετά ρεκόρ στατιστικής διαστροφής, που έτσι κι αλλιώς καταρρίπτονται κάθε χρόνο αλλά και κάποιοι περίεργοι τύποι, που κινητοποιούν τα ΜΜΕ με τις αποκοτιές τους. Φέτος έχουμε έναν ιδιόρρυθμο Πολωνό, ονόματι Lucas -άγνωστο το επώνυμό του- ο οποίος ισχυρίζεται πως θα ανέβει στο βουνό μόνος του, χωρίς εταιρεία, χωρίς Σέρπα, χωρίς οξυγόνο, πληρώνοντας μόνο την άδεια και κάποια ακόμα βασικά και αναπόφευκτα κόστη, ενώ διατείνεται πως δεν θα χρησιμοποιήσει καν το χώρο του Base Camp. Ξεκίνησε μια αυτόνομη, solo «αποστολή» τύπου sea-to-summit, στις 23 Μαρτίου από τις ακτές του Κόλπου της Βεγγάλης, με ένα vintage σπαστό ποδήλατο, το Wigry, που στη δεκαετία του ’70 ήταν δημοφιλές στην πατρίδα του την Πολωνία. Διάβασα ακόμα περισσότερα για τον Lucas Wigry -έτσι τον αποκαλούν- αλλά δεν θα γράψω άλλο γι’ αυτόν, γιατί θα αδικήσω τις πραγματικές προσπάθειες. Η περίπτωσή του πάντως θυμίζει τον Βρετανό Maurice Wilson, που το 1934 πέταξε κακήν-κακώς με ένα πρόχειρο αεροπλάνο, χωρίς να είναι καν αεροπόρος, από τη Βρετανία στην Ινδία σε ένα περιπετειώδες ταξίδι 15 ημερών, σαν από θαύμα. Στη συνέχεια μεταμφιέστηκε σε καλόγερο μαζί με τρεις οδηγούς και πέρασε περπατώντας στο Θιβέτ. Χωρίς καμία γνώση ή εμπειρία και με γελοίο εξοπλισμό, άφησε τους συνοδούς του και έφυγε μόνος για το βουνό, με την οδηγία να τον θεωρήσουν νεκρό αν δεν επιστρέψει σε δύο εβδομάδες, πράγμα που φυσικά και συνέβη. Το σώμα του ανασύρθηκε ένα χρόνο μετά από τα 6500 μέτρα. Δίπλα του, το προσωπικό του ημερολόγιο έγραφε ως τελευταία καταχώρηση: «Ξεκινώ και πάλι, μια υπέροχη μέρα». Οι γραφικοί δεν τελειώνουν ποτέ…

• 

  ΑΕΡΟΔΙΑΚΟΜΙΔΕΣ : Ο μεγαλύτερος οργανισμός ασφαλίσεων ορειβασίας στον κόσμο, η αμερικάνικη Global Rescue, ανακοίνωσε πως δεν θα επιτρέψει σε ελικόπτερα να πετάξουν πάνω από τα 6500 μέτρα, λόγω απουσίας πιστοποιημένων πιλότων! Αυτό σημαίνει πως όλοι θα πρέπει να είναι προσεκτικότεροι στο βουνό. Οι μεγάλες εταιρείες αποστολών όμως, αυτές που έχουν μια αυτονομία διακομιδών (Seven Summits, 8K Expeditions, Nomad, Red Point), δεν αναμένεται να αντιμετωπίσουν προβλήματα. Στο μεταξύ, η νέα κυβέρνηση του Νεπάλ, απαιτεί να δημιουργηθεί ένα συντονιστικό όργανο στο Κατμαντού, που θα ρυθμίζει τα ζητήματα των εναέριων διασώσεων στην οροσειρά. Προφανώς αυτό σχετίζεται με το μεγάλο σκάνδαλο που πρόσφατα έκανε τον γύρο του κόσμου.

• ΑΠΩΛΕΙΑ : Έφυγε από τη ζωή στα 97 του χρόνια, πλήρης ημερών, ο θρύλος της Αμερικάνικης ορειβασίας Jim Whittaker, ο πρώτος Αμερικανός ορειβάτης που πάτησε το πόδι του στο Everest, το μακρινό 1963. Ένας βαθιά επιδραστικός άνθρωπος, ξεσήκωσε με τη δράση του ολόκληρη την Αμερική και την έβγαλε στα βουνά, στα χρόνια που ακολούθησαν.

UPDATE > 07.04.2026

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ : Μια ακόμα σελίδα στα ορειβατικά χρονικά των Ιμαλαΐων μόλις ξεκίνησε να γράφεται, με την αποκαλούμενη «ανοιξιάτικη σεζόν» στις κορυφές της οροσειράς, στο Νεπάλ. Το μείζον ενδιαφέρον στα ΜΜΕ συγκεντρώνεται παραδοσιακά στους εμπορικούς προορισμούς και ειδικότερα στο Έβερεστ, ως το «ιερό δισκοπότηρο» της ορειβασίας παγκόσμια.

Φέτος, η επικαιρότητα του Έβερεστ έχει ένα έντονο ελληνικό ενδιαφέρον, με την παρουσία εκεί της Ασημίνας Ιγγλέζου, η οποία θα επιχειρήσει έναν διπλό στόχο, τοποθετώντας για μια ακόμα φορά τον πήχη πολύ ψηλότερα από το αναμενόμενο. Η Ασημίνα, στοχεύει στο «διπλό στέμμα» (double crown), την διπλή ανάβαση στο Everest (8849m) και στο γειτονικό Lhotse (8516m) μέσα σε ένα 24ωρο! Η ίδια ονόμασε το project της “Peter Hillary challenge”, ακολουθώντας την πορεία του γιού του διάσημου Edmund Hillary (πρώτου ανθρώπου στο Έβερεστ το 1953), ο οποίος ήταν ο πρώτος ορειβάτης -και ένας από τους δύο μέχρι σήμερα, που διέσχισε την οροσειρά των Ιμαλαΐων και πάτησε και στην ψηλότερη κορυφή της στη συνέχεια. Όπως έγραψε η ίδια, αυτό την εμπνέει να προσπαθήσει να γίνει η πρώτη γυναίκα που θα πετύχει κάτι παρόμοιο.

Η Ασημίνα βρίσκεται εδώ και λίγες ημέρες στο Νεπάλ, ξεκινώντας την αποστολή της στο Έβερεστ, η οποία θα διαρκέσει συνολικά ένα δίμηνο περίπου (Απρίλιος-Μάιος), με την προσπάθεια για τις κορυφές να πραγματοποιείται πιθανότερα στο β’ 15ήμερο του Μαΐου ή στο β’ 10ήμερο. Μέχρι τότε, ο χρόνος θα ξοδευτεί στην μακρά διαδικασία εγκλιματισμού στο μεγάλο υψόμετρο αλλά και στην εκπαίδευση στις ειδικές τεχνικές ανάβασης. Η Ασημίνα επέλεξε την εταιρεία 8Κ για την ανάβασή της στις δύο κορυφές. Όπως είναι γνωστό, η νομοθεσία της χώρας απαγορεύει σε ορειβάτες να ανέβουν σε οποιαδήποτε κορυφή 8000 μέτρων στο Νεπάλ, χωρίς τη συνοδεία ντόπιου -και πιστοποιημένου- οδηγού βουνού! Περισσότερα για την προσπάθειά της θα γνωρίζουμε τις επόμενες ημέρες, καθώς η αποστολή της θα βρίσκεται σε εξέλιξη. Για την ώρα, έφτασε μόλις σήμερα 7/4 με ελικόπτερο στο Lukla, την είσοδο στην ευρύτερη περιοχή του Έβερεστ και των γειτονικών του κορυφών, ξεκινώντας μια πορεία προσέγγισης στην Κατασκήνωση Βάσης (Base Camp), που θα διαρκέσει μία εβδομάδα, με σκοπό τον άψογο και πλήρη εγκλιματισμό στο μεγάλο υψόμετρο.

Από εδώ μπορείτε να παρακολουθείτε την κίνησή της στην πορεία προσέγγισης προς το Everest Base Camp, που μόλις ξεκίνησε. Φυσικά, η παρακολούθηση από την πλατφόρμα θα είναι διαθέσιμη σε όλη τη διάρκεια αυτών των δύο μηνών.

Η ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΦΕΤΟΣ

Μικρό το πραγματικό ενδιαφέρον στην φετινή ανοιξιάτικη σεζόν στα βουνά του Νεπάλ, με το Έβερεστ φυσικά να καταλαμβάνει τη μερίδα του λέοντος στη δημοσιότητα διεθνώς. Και φέτος πρέπει να σκαλίσουμε αρκετά το χιόνι για να βρούμε ένα πραγματικά αξιοσημείωτο project στο Έβερεστ. Ο λόγος? Η συνολική απαγόρευση δραστηριότητας χωρίς τη συνοδεία οδηγού αλλά και η σχεδόν εξάντληση διαδρομών στο βουνό, όπως και το απαγορευτικό κόστος της άδειας, οδηγεί τους καινοτόμους ορειβάτες της νέας γενιάς σε άλλα, χαμηλότερα βουνά, όπου η πρόκληση είναι πολύ μεγαλύτερη, αποτελώντας έμπνευση και κινητήρια δύναμη ταυτόχρονα. Όλο το προηγούμενο διάστημα κυριάρχησαν παράπλευρες ειδήσεις μόνο, όπως το κλείσιμο του Έβερεστ από τη βόρεια πλευρά (Θιβέτ), οι νέοι κανονισμοί (ακριβότερη άδεια, τσουχτερό περιβαλλοντικό τέλος, αυξημένη πρόνοια ασφάλειας των πελατών), οι συζητήσεις για τις προοπτικές του βουνού και πώς θα μπορούσαν να συμβαδίσουν η εμπορικότητα με μια πιο συνετή και ευαίσθητη πολιτική στο θέμα της περιβαλλοντικής προστασίας. Τέλος, ήταν και τα ζητήματα ρουτίνας, όπως το φιξάρισμα των σχοινιών σε όλο σχεδόν το μήκος της απόστασης από το Base Camp μέχρι και την κορυφή, που κάθε χρόνο μια διαφορετική εταιρεία επιβαρύνεται με αυτό το έργο (φέτος είναι η σειρά της Seven Summits).

Αυτό που επίσης αποτέλεσε αντικείμενο προβληματισμού, είναι ο θρυλούμενος αυξημένος αριθμός αναβάσεων φέτος την άνοιξη, που σύμφωνα με τους γνώστες του αντικειμένου φέρεται να φτάνει σε νέο ρεκόρ, παρά το τσουχτερό κόστος μιας εμπορικής ανάβασης, που έγινε ακόμα πιο τσουχτερό από φέτος, με αύξηση του κόστους της άδειας ανάβασης κλπ. Όταν όμως μιλάμε για το ψηλότερο βουνό στον πλανήτη, τότε πρέπει να ξέρουμε πως όταν υπάρχει έλλειψη ανταγωνισμού σε ένα προϊόν, τότε όσες αυξήσεις κι αν προκύψουν στο κόστος απόκτησής του, όλες τους θα απορροφηθούν από τους ενδιαφερόμενους. Και είναι πολλοί αυτοί, έχει αποδειχτεί!

Τέλος, όλο και εντείνεται η κουβέντα για τη χρήση του αναισθητικού αερίου ξένον (xenon), η αγωγή με το οποίο επιτρέπει σε κάποιον να υπερκεράσει τη χρονοβόρα διαδικασία του εγκλιματισμού στο υψόμετρο (acclimatization). Ήδη δοκιμάστηκε με επιτυχία (2025) και όπως φαίνεται, θα αποτελέσει το τρικ του μέλλοντος στις εμπορικές αναβάσεις στο Έβερεστ. Ακριβότερο αλλά εγγυάται ταχύτατη ανάβαση (σε λιγότερο από μία εβδομάδα, όταν η κανονική διαδικασία απαιτεί επτά εβδομάδες). Το ξένον έχει χαρακτηριστεί ως απαγορευμένη ουσία από την WADA, στο Νεπάλ όμως που η ανάγκη να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία από τουριστικό συνάλλαγμα, αυτό μοιάζει με ασήμαντη λεπτομέρεια. Εξάλλου η WADA δεσμεύει τον κλασσικό αθλητισμό με τις αποφάσεις της, όχι σπορ όπως η ορειβασία!

Από πραγματικό ενδιαφέρον, σχετικό με τις προσπάθειες στο βουνό και πέρα από το ελληνικό ενδιαφέρον, ξεχωρίζουν μόνο δύο προσπάθειες ταχύτητας, μία από τον Karl Egloff (Equador) και τον Tyler Andrews (USA). O πρώτος σκοπεύει να κάνει (Νο-Ο2) το out-and-back από το BC και ο δεύτερος (επίσης No-O2) το BC-Summit. Και οι δυο τους έχουν χρωστούμενα από πέρυσι, όταν απέτυχαν στις προσπάθειές τους λόγω καιρικών συνθηκών. Ο μεν Egloff που έχει το round-trip μάλλον στήνει νέο ρεκόρ που δεν υπήρχε μέχρι σήμερα από τη Νότια πλευρά, όσο για τον Andrews, αυτός πρέπει να νικήσει το 20:24 του Kazi Sherpa από το 1998 (EBC-Summit no-O2). Για την ιστορία, ο Lhakpa Gelu Sherpa έχει 10:56 από το 2003 αλλά με χρήση οξυγόνου. Αυτό για να γίνει κατανοητή η διαφορά του with/without O2.

Από εκεί και πέρα, ξεχωρίζουν 3-4 ανακοινωμένες no-O2 προσπάθειες ορειβατών, ανάμεσά τους και εκείνη της Νορβηγίδας Kristin Harila, η οποία είναι η κάτοχος του ρεκόρ ανάβασης των 14 οχτάρων με 92 ημέρες (!) το 2023, όλες όμως με βοήθεια συμπληρωματικού οξυγόνου και με ειδική στρατηγική μετακίνησης από το ένα βουνό στο άλλο με ελικόπτερα και τη χρήση έτοιμης, ασφαλισμένης διαδρομής (προσεχώς θα ασχοληθούμε και με την περίπτωση αυτών των ρεκόρ) . Η Harila λοιπόν επιστρέφει φέτος στο Khumbu, για να δοκιμάσει το “triple crown” χωρίς Ο2, την διαδοχική ανάβαση των γειτονικών κορυφών Nuptse (7861m), Lhotse (8516m) & Everest (8849m), που σχηματίζουν το πιο διάσημο πέταλο βουνών στον πλανήτη. Να σημειώσουμε ότι η Harila ξαναδοκίμασε No-O2 το Έβερεστ χωρίς επιτυχία ενώ το έχει ανέβει ήδη τρεις φορές με Ο2, σε τρεις συνεχόμενες χρονιές (2021-2023) και τις τρεις κάνοντας το double crown (Everest-Lhotse)!

Επιπλέον, έχουμε τον επαγγελματία Νεπαλέζο οδηγό, Kami Rita Sherpa, που θα επιχειρήσει στο πλαίσιο της δουλειάς του, να καταρρίψει στα 56 του χρόνια το δικό του ρεκόρ των 31 αναβάσεων στο Έβερεστ (ο ίδιος δήλωσε πως θα είναι η τελευταία του χρονιά, σκοπεύει να «αποστρατευτεί»), όπως και ο Βρετανός Kenton Cool, που αν τα καταφέρει και φέτος θα γίνει ο μη-Νεπαλέζος με τις περισσότερες αναβάσεις στο Έβερεστ (19 μέχρι τώρα).

Στο μεταξύ και όσο οι αποστολές ξεκίνησαν μόλις την μακριά πορεία τους προς το Everest Base Camp, οι Icefall Doctors, οι Σέρπα που αναλαμβάνουν αυτήν την αποστολή κάθε άνοιξη, γεφυρώνουν τον φοβερό και τρομερό παγετώνα του Khumbu, που με τα χάσματά του (crevasses) είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την πορεία των ορειβατών προς την κορυφή του Everest. Περίπου 10 αλουμινένιες γέφυρες και ατέλειωτα μέτρα σχοινί που θα φιξαριστεί στον πάγο και στο χιόνι, δουλεύονται ήδη από αυτήν την πολυπληθή ομάδα, που εργάζεται για λογαριασμό όλων των αποστολών, με supervisor την SPCC και φυσικά οι άνθρωποι αμοίβονται για το πολύτιμο έργο τους (κάθε ορειβάτης θα επιβαρυνθεί με $600 για το δικαίωμα χρήσης των μέσων προσπέλασης στο Icefall). Να μνημονεύσω εδώ ένα εξαιρετικά δυσάρεστο συμβάν, για να καταδειχτεί η αξία της δουλειάς των Icefall Doctors: το 2014, στην τότε προπάθεια της αντίστοιχης ομάδας, ένα κομμάτι πάγου που κρεμόταν πάνω από την ομάδα αποκόπηκε ξαφνικά και τους πλάκωσε! Το αποτέλεσμα ήταν 16 νεκροί Σέρπα, το πιο πολύνεκρο δυστύχημα στα χρονικά του Έβερεστ από καταβολής ορειβασίας!

Αναλυτικότερα, μπορούν να ειπωθούν πολλά και να γεμίσω σελίδες ολόκληρες με τις πληροφορίες που αντλώ από το διαδίκτυο. Επειδή όμως κάτι τέτοιο θα λειτουργούσε χαοτικά, θα προσπαθήσω πιο κάτω -δύσκολο για μένα- να συγκροτήσω σε μικρές παραγράφους τα τεκταινόμενα στη Στέγη του Κόσμου

1. ΚΟΣΤΟΣ ΑΔΕΙΑΣ : Από φέτος τίθεται σε εφαρμογή το ψηλότερο τίμημα απόκτησης άδειας ανάβασης από το Νεπάλ και τη νότια (κλασσική) πλευρά του Έβερεστ. Από τα $11.000 η άδεια πλέον ανεβαίνει στα $15.000 για την ανοιξιάτικη περίοδο και στα $7500 το φθινόπωρο. Να σημειώσουμε πως στις υπόλοιπες οχτάρες του Νεπάλ, η άδεια είναι πλέον μόλις $3.000 (εξαιρείται το Manaslu με $1.500 για την άνοιξη και με $3.000 για το φθινόπωρο). Η αύξηση του κόστους της άδειας για το Έβερεστ σέρνει πίσω της μια τεράστια συζήτηση, για τη σκοπιμότητά της, που δεν είναι του παρόντος, έχει όμως πολλές και ενδιαφέρουσες πτυχές.
2. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ : Επιβάλλεται περιβαλλοντικό κόστος $5.000 για πρώτη φορά! Μέχρι και το 2025 υπήρχε ένα ποσό εγγύησης, το οποίο επιστρεφόταν εφόσον ο ορειβάτης προσκόμισε τον προβλεπόμενο βάρος σκουπιδιών επιστρέφοντας. Από φέτος, ο Οργανισμός SPCC (Sagarmatha Pollution Control Committee) που έχει αναλάβει τον καθαρισμό του ψηλότερου σκουπιδότοπου του πλανήτη, επέβαλε αυτό το τέλος με τις ευλογίες της κυβέρνησης και ορθώς έπραξε. Παράλληλα, θα ελέγχεται το βάρος των αποβλήτων που κατεβάζουν οι ορειβάτες από το βουνό, με ποινή προστίμου εφόσον αυτό δεν αγγίζει τα 8 κιλά/ορειβάτη! Αξίζει να πούμε εδώ, πως το 2025 μαζεύτηκαν 85 τόνοι σκουπίδια από το Έβερεστ, από τα οποία οι 28 ήταν ανθρώπινα απόβλητα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της SPCC φέτος (2026) ο όγκος αναμένεται να ξεπεράσει τους 100 τόνους.
3. GUIDING : Αλλάζει η αναλογία οδηγού και οδηγούμενων (guides to clients) από 1:3 σε 1:2. Φυσικά, δεν επιτρέπεται οδηγός που να μην έχει Νεπαλέζικη ιθαγένεια και υπηκοότητα, ενισχύοντας -ορθά- την απασχόληση των δικών τους ανθρώπων στη δική τους χώρα! Παλιότερα, υπήρχε το ελεύθερο του guiding από μη Νεπαλέζους οδηγούς βουνού, το οποίο φυσικά ανέβαζε κατά πολύ και το κόστος για τους πελάτες αυτών των αποστολών.
4. ΑΣΦΑΛΕΙΑ : Μια ακόμα σειρά μέτρων που επιβάλλονται, κινείται προς την κατεύθυνση των ασφαλέστερων αναβάσεων, με σημαντικότερη τη χρήση GPS trackers, ώστε να μπορούν να ανιχνεύονται άμεσα όλοι όσοι βρίσκονται στο βουνό, ειδικά σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Επίσης, ζητούνται ιατρικές βεβαιώσεις καταλληλόλητας από τους ενδιαφερόμενους.
5. ΚΡΙΤΗΡΙΟ 7000+ : Πολύς θόρυβος έγινε με την πρόσφατη ανακοίνωση πως το Κοινοβούλιο της χώρας ψήφισε (επιτέλους) τον όρο της προηγούμενης ανάβασης μιας Νεπαλέζικης κορυφής 7000+ προκειμένου κάποιος να δικαιούται να εκδώσει άδεια για το Έβερεστ! Απομένει η έγκρισή του και από το έτερο κοινοβούλιο, για να τεθεί σε εφαρμογή από το 2027. Εδώ να σημειώσουμε και την τοποθέτηση ενός ανθρώπου που θα παίξει ρόλο στην επόμενη ημέρα της ορειβασίας στο Νεπάλ, του David Mingma Sherpa, του πρώτου επαγγελματία ορειβάτη, τιμημένου με το Piolet d’ Or για τα κατορθώματά του, ο οποίος είναι ο πρώτος από το συνάφι που εκλέγεται βουλευτής. Ο David Mingma λοιπόν, δήλωσε πως θα ήθελε να δει ως κριτήριο για το Έβερεστ, μια κορυφή 8000 μέτρων και νομίζω ότι αυτή η θέση δεν αποτελεί δείγμα αλαζονείας αλλά μια πιο έγκυρη ματιά ενός επαγγελματία, που γνωρίζει τα πράγματα από μέσα και πολύ καλύτερα από τους γραφειοκράτες των υπουργείων. Οψόμεθα…
6. ΘΙΒΕΤ : Η Κίνα έκλεισε στην πράξη -χωρίς ανακοινώσεις όμως- την προσέγγιση του Έβερεστ από τη βόρεια πλευρά (Θιβέτ), μη εκδίδοντας άδειες ανάβασης για την ανοιξιάτικη περίοδο. Όπως κυκλοφορεί στους κύκλους της ορειβασίας, όλα ξεκίνησαν εξαιτίας μιας φαντασμαγορικής εκδήλωσης με βεγγαλικά το προηγούμενο φθινόπωρο, που οργανώθηκε για λογαριασμό της Arcteryx από Κινέζους. Αυτό φέρεται να δυσαρέστησε σφόδρα τις Αρχές, που βρήκαν έτσι την ευκαιρία να μην εκδώσουν άδειες για τις δικές τους 8άρες (βόρεια του Έβερεστ, βόρεια του Cho-Oyu και φυσικά Shishapangma). Εξάλλου οι Κινέζοι δεν ζητούν απεγνωσμένα το τουριστικό συνάλλαγμα, αφού οι ρυθμοί ανάπτυξης της Κινέζικης οικονομίας είναι ιλιγγιώδεις έτσι κι αλλιώς. Ενδεχομένως, η στάση των Αρχών στην Κίνα, να συνδέεται και με κάποια περιβαλλοντική ευαισθησία, καθώς είναι μια σπουδαία ευκαιρία να αποφορτιστεί το βουνό από την ανθρώπινη παρουσία και ότι συνεπάγεται αυτό. Πάντως, με βάση τα ιστορικά στοιχεία για τις 14.000 μέχρι σήμερα αναβάσεις στο Everest, μόλις το 28% από αυτές έχει γίνει από την πλευρά του Θιβέτ!
7. XENON : Και μέσα σε όλα, ο όρος XENON (ξένον), αναμένεται να αλλάξει τον ρου της (εμπορικής) ορειβασίας στο Everest! Κι αυτό γιατί οι υποστηρικτές της μεθοδολογίας με το αέριο ξένον, υποστηρίζουν ότι μειώνοντας το χρόνο έκθεσης του ανθρώπινου οργανισμού στο μεγάλο υψόμετρο, μειώνονται και οι κίνδυνοι που απορρέουν από αυτήν την έκθεση! Σοβαρό το επιχείρημα, πλην όμως καταστρατηγεί τις βασικές αρχές της ορειβασίας. Εδώ όμως που έχουμε φτάσει, έχουν καταστρατηγηθεί ένα σωρό άλλες μέχρι σήμερα, λίγο θα πείραζε το ξένον σε όλο αυτό που συμβαίνει στο Έβερεστ. Ο Αυστριακό Lukas Furtenbach, ο επιχειρηματίας που «τρέχει» την ιστορία του θαυματουργού αερίου (Furtenbach Adventures), που χρησιμοποιείται ως αναισθητικό αέριο στην ιατρική, προβάλει το επιχείρημα της ασφάλειας για τους ορειβάτες και όπως φαίνεται, η εκστρατεία βρίσκει όλο και περισσότερο πρόσφορο έδαφος, παρά το αυξημένο κόστος της για όσους ενδιαφέρονται. «Ο μόνος λόγος για τον οποίο εργαζόμαστε με το ξένον είναι για να κάνουμε την αναρρίχηση ασφαλέστερη, για να προστατεύσουμε τους ορειβάτες από την ασθένεια μεγάλου υψομέτρου», λέει, υποστηρίζοντας ότι όσο λιγότερο χρόνο περνούν οι ορειβάτες στα βουνά, τόσο λιγότερη είναι η έκθεσή τους σε καταστροφές, ασθένειες, και παράγουν επίσης λιγότερα σκουπίδια». Το ξένον προκαλεί την ταχεία δημιουργία ερυθρών αιμοσφαιρίων -ο λόγος που απαγορεύτηκε από την WADA- με αποτέλεσμα την υποκατάσταση της διαδικασίας εγκλιματισμού στο πεδίο, αφού η όλη διαδικασία γίνεται στη χώρα του ενδιαφερόμενου! Απομένει ένα σύντομο ταξίδι στο Νεπάλ και μια γρήγορη ανάβαση 3-4 ημερών με οξυγόνο στη Στέγη του Κόσμου! Τόσο απλά! Εδώ βέβαια, πέραν του unfair της υπόθεσης, εγείρονται και ζητήματα που συνδέονται με την αποκαλούμενη βιωσιμότητα (sustainability) των τοπικών πληθυσμών του Νεπάλ, που βιοπορίζονται από την ορειβατική και πεζοπορική «βιομηχανία» των Ιμαλαΐων. Και εδώ η σύγκρουση των δύο απόψεων, δύσκολα βγάζει νικητή, δεδομένης της επιχειρηματολογίας των υποστηρικτών του xenon. Στη μέση, η κυβέρνηση του Νεπάλ, σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου, αφού σε σχετικές καταγγελίες η έρευνα έδειξε πως η αγωγή με το αέριο δεν είχε γίνει επί εδάφους Νεπάλ, άρα η ίδια δεν μπορεί να έχει ανάμειξη και να επιβάλει περιορισμούς ή ποινές. Το μόνο βέβαιο, είναι πως το «ξένον» θα απασχολήσει πολύ πιο σοβαρά στο μέλλον τις κρατικές αρχές και την εμπλοκή τους στο πρόβλημα.
8. ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΣ : Για μια σειρά από λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, οι αναβάσεις στο Έβερεστ φέτος αναμένεται να ξεπεράσουν κάθε προηγούμενο ρεκόρ (875 το 2019). Ο καλός γνώστης των τεκταινόμενων στο Everest, o Alan Arnette έχει και ο ίδιος πατήσει στο παρελθόν στην κορυφή, πιστεύει πως φέτος οι αναβάσεις θα αγγίξουν τις 1000! Να σημειώσουμε πως άδειες των οδηγών Σέρπα κοστίζουν μόλις $1.000 και φυσικά το κόστος τους μετακυλίεται στους πελάτες των αποστολών. Μένει όμως να λάβουμε υπόψιν ότι στην περίοδο του 2025, η αναλογία οδηγών-πελατών ήταν περίπου 60/40, δηλαδή οι περισσότεροι από αυτούς που ανέβηκαν στην κορυφή ήταν οδηγοί! Συνοπτικά, οι λόγοι της αύξησης των πιθανών αναβάσεων φέτος, είναι: α) η αναμενόμενη αλλαγή στα κριτήρια με τις κορυφές των 7000 μέτρων, β) το κλείσιμο του Θιβέτ. Ανασταλτικοί παράγοντες ωστόσο υπάρχουν αλλά δύσκολα θα προκαλέσουν κάμψη στη ζήτηση, όπως το αυξημένο κόστος (κυρίως) και η ενεργειακή κρίση λόγω του Πολέμου στο γειτονικό Ιράν. Όμως, όπως έγραψα και πιο πάνω, σύμφωνα με μια γνωμοδότηση οικονομικού ινστιτούτου, η αύξηση του κόστους συνολικά για τους ενδιαφερόμενους να ανέβουν στο Everest, δεν πρόκειται να τους πτοήσει, καθώς δεν υπάρχει ανταγωνιστικό προϊόν για να κατευθυνθούν, το ψηλότερο βουνό του πλανήτη θα συνεχίσει για πάντα να είναι το Everest! Μέχρι να σβήσει ο ήλιος!
9. FAKE AIRLIFTS & FAKE NEWS : Ο μεγαλύτερος θόρυβος όμως έχει ξεσηκωθεί τις τελευταίες ημέρες με αφορμή μια νέα αναμόχλευση μιας παλιότερης ιστορίας. Και όλο αυτό δείχνει πως ηθελημένα ή άθελά τους, τα ΜΜΕ χειραγωγούν την κοινή γνώμη, ανάλογα με αυτό που δίνουν ως πληροφορία, είτε από πρόθεση είτε και από άγνοια. Πρόσφατα λοιπόν το περιοδικό People αναφέρθηκε στην παλιά ιστορία των fake αεροδιακομιδών διάσωσης στο Νεπάλ και ανέφερε πως σκόπιμα κάποιοι Sherpa guides του Everest “δηλητηρίαζαν” αρκετούς ορειβάτες-πελάτες των αποστολών στις οποίες εργάζονταν! Φυσικά αυτό δεν είχε καμία απολύτως βάση και ως μη σχετικό Μέσο με την ορειβασία, εύκολα και απροβλημάτιστα το εν λόγω lifestyle περιοδικό υπέπεσε σε ένα σοβαρότατο ηθικό ολίσθημα, διασύροντας μια ολόκληρη τάξη σκληρά εργαζόμενων ανθρώπων στον χώρο της ορειβασίας, όπου η θνησιμότητα καταμετρημένη, είναι μεγαλύτερη από εκείνη του Πολέμου ΗΠΑ-Ιράκ. Η παραπλάνηση του ίδιου του περιοδικού, οφειλόταν στην μαρτυρία ενός ντόπιου συνοδού πεζοπορικών εξορμήσεων, ο οποίος δήλωσε πως “άκουσε να λέγεται” κάτι σχετικό για πεζοπόρους-πελάτες σε εξορμήσεις σε μονοπάτια της περιοχής του Everest. Το People εξέλαβε ως ορειβατικό το θέμα, βλέποντας να αναφέρεται η μαγική λέξη “Everest”. Με ρυθμό πυρκαγιάς το νέο έκανε τον γύρο του κόσμου, αναγκάζοντας μέχρι και την Υπηρεσία Ερευνών της Αστυνομίας του Νεπάλ, η οποία έχει και την ευθύνη της υπόθεσης, να εκδώσει ανακοίνωση διάψευσης! Το κακό όμως είχε ήδη γίνει και η κοινή γνώμη έμεινε με την αρχική εντύπωση, όπως γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις. Για την αποκατάσταση της αλήθειας, να πω ότι όλα τα συμβάντα σκόπιμης πρόκλησης αεροδιακομιδής για σειρά ετών από κύκλωμα απάτης στη χώρα, αφορούσαν εταιρείες πεζοπορίας, αποκλειστικά! Η Ένωση των Νεπαλέζων οδηγών βουνού εξέδωσε και αυτή σχετική ανακοίνωση, είναι αμφίβολο όμως κατά πόσο έφτασε μέχρι τα αυτιά και τα μάτια εκατομμυρίων ανθρώπων που έμειναν με την λάθος εντύπωση. Διαβάστε άρθρα του BornUltra που αφορούν στο θέμα των fake αεροδιακομιδών αλλά και της λανθασμένης διακίνησης πληροφοριών στη συνέχεια.

EVEREST STATS 1953 – 2025

• Από το 1953 (πρώτη ανάβαση) μέχρι και τις 31/12/2025 στο Everest πραγματοποιήθηκαν 13.737 αναβάσεις, από 7.563 ορειβάτες. Από αυτές, το 52% έγινε από Νεπαλέζους και το 48% από άλλες εθνικότητες.
• Το 72% των αναβάσεων πραγματοποιήθηκαν από την Νότια πλευρά (Νεπάλ) και το 28% από τη Βόρεια (Θιβέτ)
• Το ποσοστό επιτυχίας των αναβάσεων φτάνει στο 65-70% για τους «πελάτες». Το ποσοστό αυτό ήταν μόλις 33% στην 15ετία 1990-2005. Η αναλογία οδηγών-πελατών ανατράπηκε από το 25% (1 οδηγός για 4 πελάτες) στη δεκαετία του 1990 στο 60% στα 2000s και στο 120% στα 2020s, κυρίως στην πλευρά του Νεπάλ!
• Το ποσοστό επιτυχίας ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες είναι λίγο-πολύ το ίδιο και μάλιστα λίγο ψηλότερο για τις γυναίκες!
• Το 98,3% των αναβάσεων επιχειρείται με τη χρήση συμπληρωματικού οξυγόνου (μόλις 232 αναβάσεις έχουν γίνει χωρίς οξυγόνο από το 1953 μέχρι σήμερα). Σημειωτέον, πως μόλις το 4% όσων επιχείρησαν χωρίς οξυγόνο, κατάφεραν να πατήσουν στην κορυφή!
• Οι θάνατοι έχουν μειωθεί θεαματικά τα τελευταία χρόνια στο Έβερεστ! Συνολικά, στην περίοδο 1921-2025 έχουν χάσει τη ζωή τους 339 άνθρωποι (δείκτης θνησιμότητας 1,05%). Παλιότερα, το ποσοστό θανάτων ήταν πολύ μεγαλύτερο, σήμερα όμως κινείται σε νούμερα κάτω από το 1%. Πολλοί θάνατοι πάντως συνέβησαν στη διάρκεια δραστηριοτήτων ρουτίνας, κατά συνέπεια δεν μπορούν όλοι να θεωρηθούν ότι έγιναν σε ορειβατική προσπάθεια. Το 68% των θανάτων συνέβη στην Νότια πλευρά και το 32% στην Βόρεια.
• Αναφορικά με τις διαδρομές (στάνταρντ ή νέες) το 98% των αναβάσεων έγινε από τις δύο στάνταρντ διαδρομές, του Νεπάλ και του Θιβέτ (μόλις οι 187 από τις 13737 ήταν από νέες διαδρομές).